II SAB/Sz 199/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. K. wpis sądowy od skargi w kwocie [...]zł (słownie złotych: [...] ). A. K. wystąpiła w dniu 4 listopada 2021 r. nadając przesyłkę rejestrowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ze skargą na bezczynność Wojewody, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 listopada 2019 r. o zezwolenie na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu wezwał skarżącą, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, do podpisania uzasadnienia skargi z dnia 4 listopada 2021 r. lub nadesłania odpisu skargi wraz z uzasadnieniem własnoręcznie podpisanym, pod rygorem uznania, że skarga nie zawiera uzasadnienia i będzie podlegała odrzuceniu oraz do wykazania czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), pod rygorem uznania, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłkę sądową zawierającą powyższe wezwania doręczono skarżącej do rąk dorosłego domownika w dniu 23 grudnia 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k- 23 akt sądowych). Z zachowaniem terminu skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie do wykazania wyczerpania środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi jak i nie uzupełniła braku formalnego skargi, lecz w nadanym w dniu 30 grudnia 2021 r. przesyłką rejestrowaną, piśmie z dnia 29 grudnia 2021 r, powołując sygn. akt II SAB/Sz 199/21, poinformowała Sąd, że dalsze postępowanie w tej sprawie jest bezzasadne ponieważ skarżąca otrzymała decyzję Wojewody wyrażającą zgodę na pobyt i pracę na okres trzech lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), zwanej dalej: "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a., ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. 2006 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2020 r., poz. 35 t.j. ze zm.) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do wojewody w sprawach określonych m.in. w przywołanej ustawie. Skarżąca wezwana do wykazania wyczerpania środka zaskarżenia, nie udzieliła odpowiedzi czy poprzedziła skargę na bezczynność ponagleniem złożonym do organu wyższego stopnia, w rezultacie złożona skarga okazała się niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest zaś jej odrzucenie, z racji braku możliwości przyjęcia skargi przez Sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej), może otworzyć stronie skarżącej drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, na bezczynność organu administracji publicznej. Wyjaśnić należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie czyni niemożliwym ponownego jej złożenia, po skorzystaniu przez stronę ze wskazanych wyżej środków, tj. złożenia ponaglenia. Nadto wskazać należy, że zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Brak podpisu strony albo jej przedstawiciela pod uzasadnieniem skargi powoduje, że nie można nadać skardze prawidłowego biegu, jako nieposiadającej osnowy. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca, mimo udzielenia odpowiedzi w wyznaczonym terminie w piśmie złożonym w placówce pocztowej dnia 30 grudnia 2021 r. nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu o podpisanie uzasadnienia skargi bądź nadesłanie skargi wraz z uzasadnieniem własnoręcznie podpisanym, które zostało jej doręczone w dniu 23 grudnia 2021 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 30 grudnia 2021 r. (czwartek). W zakreślonym w wezwaniu sądowym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, co także uniemożliwia nadanie temu pismu dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., w punkcie I sentencji postanowienia skargę odrzucił. O zwrocie wpisu w kwocie [...]zł, w punkcie II sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.