II SAB/Sz 199/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 15 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę W dniu 25 lipca 2022 r. D. R. złożył za pośrednictwem platformy e-PUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] W kolejnym piśmie, złożonym w tym samym dniu, stanowiącym uzupełnienie skargi wyniósł, w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, "Zażalenie na uchylenie się od rozpoznania odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (....)". Powyższą skargę wraz z uzupełnieniami Sąd przesłał do organu, celem nadania biegu i jednocześnie zobowiązał do jej zwrotu, udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt. Po zwrocie skargi, Sąd zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2022 r. wezwał Skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że Skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia. Przesyłka zawierająca pismo Sądu została doręczona Skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2022 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 58). W odpowiedzi z dnia 29 sierpnia 2022 r. na powyższe wezwanie Skarżący oświadczył, że ponaglenie było składane do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. oraz Urzędu Miejskiego w S., zaś wszystkie "informacje" zostały przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co wynika z pism przekazanych mu do wiadomości przez MOPS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.- dalej "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że wniesienie ponaglenia i skargi w tym samym dniu, należy zakwalifikować jako niezgodne z art. 52 § 1 p.p.s.a. Wniesienie bowiem ponaglenia winno poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Przy czym wymóg ten należy uznać za spełniony w przypadku wykazania tego faktu. Wobec powyższego Sąd wezwał Skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia). Jednakże pomimo wystosowanego przez Sąd wezwania, Skarżący nie wykazał, aby taki środek zaskarżenia przed wniesieniem skargi zastosował. Wprawdzie w piśmie z dnia 29 sierpnia 2022 r. oświadczył, że złożył ponaglenie do MOPS i Urzędu Miasta, ale nie wykazał, aby ponaglenie wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skoro nie nadesłał ani kopii takiego ponaglenia ani dowodu jego złożenia. Znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy pismo Skarżącego z dnia 2 czerwca 2022 r. zatytułowane "Skarga na opieszałość w przyznawaniu pomocy społecznej z uwagi na osiągnięty dochód" skierowane do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. nie stanowi ponaglenia na niezałatwienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w terminie sprawy odwołania od decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...] maja 2022 r. W tej sytuacji przyjąć należy, że Skarżący nie wyczerpał przysługującego środka zaskarżenia, a tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.