II SAB/Sz 2/14

Dnia 30 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. C. o sprostowanie zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 maja 2014 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyłączenia Prezesa i członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego p o s t a n a w i a odmówić sprostowania zarządzenia Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2014 r. (doręczonym w dniu 9 kwietnia 2014 r.) pozostawił bez rozpoznania wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy, ponieważ skarżący, mimo wezwania, nie złożył wniosku na przesłanym mu urzędowym formularzu. W dniu 9 kwietnia 2014 r. skarżący złożył sprzeciw od tego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 9 maja 2014 r. (doręczonym w dniu 15 maja 2014 r) pozostawił bez rozpoznania wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy z powodu nie złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. W dniu 19 maja 2014 r. J. C. nadał w urzędzie pocztowym wniosek "o sprostowanie i uzupełnienie" zarządzenia z dnia 9 maja 2014 r. o zwrot, "że pismo pokrzywdzonego sprzeciw z dnia 9.04.14 celowo i umyślnie nie zostało rozpoznane". Ponieważ skarżący nie wskazał o jakie wymagane przez ustawę elementy zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania powinno być uzupełnione, Sąd uznał, że jest to wyłącznie wniosek o sprostowanie zarządzenia. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia może nastąpić zarówno z urzędu, jak i na żądanie strony. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy widoczne jest, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. Oczywistość omyłki musi jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia w sposób pozwalający na natychmiastowe jej rozpoznanie. Z wniosku J. C. nie wynika, by zarządzenie z dnia 9 maja 2014 r. zawierało omyłkę, która mogłaby zostać sprostowana. Zgodnie z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprzeciw wniesiony od zarządzenia referendarza sądowego powoduje, że zarządzenie to traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ wnioskodawca wniósł w terminie sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2014 r., zarządzenie to utraciło moc, a wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany przez Sąd. Nie jest zatem słuszne stanowisko skarżącego, że jego sprzeciw "nie został rozpoznany". Sprzeciw wywarł skutek przewidziany przez ustawę. Wniosek o sprostowanie zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania jest bezzasadny, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 167 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.