II SAB/Sz 208/22
PostanowienieWSA w Szczecinie2022-09-01
Skład orzekający: Patrycja Joanna Suwaj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie sprawowania nadzoru nad działalnością podmiotu niebędącego organem jednostki samorządu terytorialnego mieści się w kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie sprawowania nadzoru nad działalnością podmiotu, który nie jest organem jednostki samorządu terytorialnego, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 PPSA. W związku z tym, taka skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie sprawowania nadzoru nad Prezesem Zakładu Usług Komunalnych Sp. z o.o. w N. w przedmiocie odbioru odpadów komunalnych. Skarżący zarzucił nieprawidłowości w odbiorze odpadów biodegradowalnych, wskazując na częściowe odbieranie odpadów. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 1 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wykonywania nadzoru postanawia: odrzucić skargę.
M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Burmistrza Miasta polegającą na braku sprawowania poprawnego nadzoru administracyjnego nad Prezesem Zakładu Usług Komunalnych Sp. z o.o. w N. w zakresie odbierania odpadów komunalnych.
W uzasadnieniu powołał się na nieprawidłowości w wykonywaniu przez Prezesa ZUK czynności odbioru odpadów biodegradalnych. Wyjaśnił, że w dniu 8 lipca 2022 r. z siedmiu wcześniej przygotowanych przez niego wiązek odpadów zabrano tylko cztery, pozostawiając na miejscu trzy. Odebrano zatem tylko częściowo ww. odpady i jest to sytuacja, która się powtarza. W Jego ocenie, takie działanie rażąco przeczy obowiązującym w tym zakresie przepisom prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.
W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.).
Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w tym zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie braku nadzoru, nie należy do żadnej z kategorii wymienionych aktów administracyjnych w art. 3 p.p.s.a.
Z treści skargi wynika, iż Skarżący zarzuca Burmistrzowi Miasta brak poprawnego wykonywania nadzoru nad działalnością Prezesa Zakładu Usług Komunalnych w zakresie odbioru odpadów biodegradalnych. Oznacza to, iż zdaniem Skarżącego, Burmistrz nie sprawuje właściwego nadzoru nad przedsiębiorcą odbierającym opady komunalne. Skarga nie dotyczy zatem bezczynności na akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Wprawdzie z art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wynika, że kognicją sądu administracyjnego objęte są akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, tym nie mniej kontrola ta, zgodnie z ww. przepisami - nie obejmuje orzekania w sprawach skarg na bezczynność organu w przedmiocie braku podjęcia działań w trybie nadzoru zwłaszcza w sytuacji, gdy nadzorowany (w tym przypadku Prezes Zakładu Usług Komunalnych) nie jest organem jednostki samorządu terytorialnego. Również nie istnieje przepis szczególny, który przewidywałby możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na sposób prowadzenia nadzoru przez organ gminy nad pomiotami, którym powierzono odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.
W ocenie Sądu, przedmiotowa skarga zarzucająca Burmistrzowi Miasta bezczynność w sprawie wykonywania nadzoru w istocie ma charakter skargi powszechnej, o której mowa w przepisach art. 227- art. 240 (Dział VIII) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.- dalej "k.p.a."). Tymczasem sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 i nast. k.p.a. nie podlegają kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Zaznaczyć trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII k.p.a. mogą być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, zaś skargi w tym przedmiocie składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, wymienionych w przepisach szczególnych lub art. 229 i art. 236 k.p.a. Sąd administracyjny nie jest zatem uprawiony do rozpatrywania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII k.p.a.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii bezczynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Z tych też względów skarga na bezczynność w sprawie wykonania nadzoru jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło