II SAB/Sz 21/12

Dnia 31 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2012 roku sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego polegającą na nie wydaniu skarżącemu zaświadczenia dotyczącego pobierania dodatków z tytułu pełnienia służby wojskowej w warunkach szkodliwych dla zdrowia oraz innych dodatków, z podaniem okresów ich pobierania oraz kwot. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w odpowiedzi na skargę wskazał, że zaświadczenie o wysokości uposażenia i innych należnościach dla celów zaopatrzenia emerytalnego wraz z decyzjami uzasadniającymi prawo do poszczególnych składników uposażenia i ich wysokości wydaje zainteresowanemu dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił ostatnio służbę wojskową w dniu zwolnienia ze służby. W przypadku skarżącego był to Komendant Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych, który przed wydaniem tych dokumentów zwrócił się do służb finansowych Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego o przesłanie zaświadczenia dotyczącego okresu wypłacania dodatku za pełnienie służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia i uciążliwych. Takie zaświadczenie zostało wydane w dniu [...] r. i przesłane Komendantowi Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych, zatem organ nie pozostaje w bezczynności. W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego poinformował, że wobec żądania skarżącego zawartego w piśmie z dnia [...] r. przesłanego organowi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, organ ten w dniu [...] r. wydał zaświadczenie dotyczące pobierania przez Z. G. dodatków z tytułu pełnienia służby z podaniem okresów ich pobierania oraz kwot dodatków. Do pisma pełnomocnik dołączył zaświadczenie z dnia [...] r. dotyczące dodatków otrzymywanych przez skarżącego w okresie gdy Wojewódzki Sztab Wojskowy był oddziałem gospodarczym dla podległej Wojskowej Komendy Uzupełnień w zakresie zaopatrzenia finansowego, w której skarżący pełnił służbę. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przyczyną umorzenia postępowania może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku postępowania, tzn. takie które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznania skargi. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Bezczynność organu powstaje po upływie terminu do wydania aktu lub czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania. Przedmiotem skargi Z. G. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego polegająca na nie wydaniu skarżącemu zaświadczenia dotyczącego pobierania dodatków z tytułu pełnienia służby wojskowej w warunkach szkodliwych dla zdrowia oraz innych dodatków, z podaniem okresów ich pobierania oraz kwot. Po wniesieniu skargi, w dniu [...] r. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wydał zaświadczenie dotyczące dodatków jakie pobierał skarżący w okresie kiedy pełnił służbę w jednostce dla której Wojewódzki Sztab Wojskowy był oddziałem gospodarczym. Zatem żądanie skarżącego objęte skargą na bezczynność zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi. W tej sytuacji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Dlatego należało postępowanie to umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.