II SAB/Sz 22/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o dokonanie wykładni punktu III sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SAB/Sz 22/16 w sprawie ze skargi W. J. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odmówić wykładni punktu III sentencji wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SAB/Sz 22/16 w pkt I zobowiązał Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. do załatwienia wniosku W. J. z dnia [...] r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak [...] przez wydanie odpowiedniego aktu w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego wyroku; w pkt II stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w pkt III wymierzył organowi grzywnę w kwocie [...] ([...]) złotych, a w pkt IV zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącej W. J. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został organowi w dniu 4 lipca 2016 r. Pismem z dnia 26 września 2017 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. złożył wniosek o dokonanie wykładni punktu III tego wyroku poprzez wskazanie czy przedmiotowa kara grzywny została nałożona na organ - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. i ma zostać zapłacona z budżetu tego organu, czy też - mimo, że została wymierzona organowi administracji publicznej, jako takiemu - ma zostać zapłacona przez osobę sprawującą funkcję ww. organu, tj. R. K. z jego środków prywatnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony jest pogląd, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i jego uzasadnienie. Zaznaczyć trzeba, że wykładni wyroku dokonuje się jedynie w wyjątkowych okolicznościach. W żadnym jednak wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne, czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę dowolne pytania. W świetle powyższego stwierdzić należy, że żądanie organu nie zmierza do usunięcia wątpliwości w zakresie rozstrzygnięcia sprawy. Z treści punktu III sentencji ww. wyroku jednoznacznie wynika, że grzywna w kwocie [...] zł wymierzona została organowi, tj. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. Sąd uznał zatem, że pytanie organu zawarte w rozpoznawanym wniosku wykracza poza zakres wyjaśnienia wątpliwości odnośnie do zapadłego wyroku, bowiem treść pkt III wyroku Sądu z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SAB/Sz 22/16 jest jasna i w pełni zrozumiała, przez co nie wymaga dokonywania jego wykładni. Z tych względów, na podstawie art. 158 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.