II SAB/Sz 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S.B. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany imienia i nazwiska postanawia odrzucić skargę. . Pismem z dnia 2 marca 2012 r. osoba podpisująca się imieniem i nazwiskiem "L. F." wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie rozpatrzenia wniosku, z daty wpływu do organu 18 stycznia 2010 r., o zmianę imienia i nazwiska z "W. S. B." na "L. F.". Prezydent Miasta odpowiadając na ww. skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w chwili składania wniosku osoba o imieniu i nazwisku "L. F." i podanym numerze PESEL, nie istniała. W związku z ustaleniem, na podstawie treści skargi i dołączonych do niej załączników, że osoba ją składająca posługuje trzema danymi osobowymi, a mianowicie: W. J., W. B. oraz L. F, Wojewódzki Sąd Administracyjny, zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego z prośbą o podanie aktualnego imienia i nazwiska dla osoby posługującej się nr. PESEL[....] W odpowiedzi, udzielonej pismem z dnia 26 kwietnia 2012 r., organ poinformował, że osobą posługująca się nr. PESEL [...] wskazanym przez Sąd, jest W. S. B. i dołączył odpis zupełny aktu urodzenia tej osoby nr (k.[...]akt sądowych). Zarządzeniem Sądu z dnia 8 maja 2012 r. (pkt 1), jako stronę skarżącą wpisano w niniejszej sprawie – W. S. B. Jednocześnie ww. zarządzeniem poinformowano skarżącego (pkt 2), że zgodnie z treścią odpisu zupełnego aktu urodzenia, jego imię i nazwisko brzmi W. S. B., dlatego też skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu powinna być podpisana tym imieniem i nazwiskiem. Ponadto powołanym zarządzeniem (pkt 3) skarżący został wezwany do uzupełnienia skargi z dnia 2 marca 2012 r., przez jej podpisanie aktualnie noszonym imieniem i nazwiskiem, tj. W. S. B. albo przez nadesłanie odpisu tej skargi, podpisanej tym imieniem i nazwiskiem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo (w pkt 4) powołanego zarządzenia skarżący został wezwany, do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany imienia i nazwiska, złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego) – pod rygorem uznania, że skarżący takiego zażalenia nie złożył. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie, zostało doręczone skarżącemu W. S. B. w dniu 30 maja 2012 r. (k. 22 akt sądowych). W zakreślonym w wezwaniu sądowym terminie, skarżący nie uzupełnił powołanych wyżej braków skargi oraz nie wykazał złożenia stosownego zażalenia do organu wyższego na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta. Natomiast pismem z dnia 31 maja 2012 r. skarżący wystąpił z zażaleniem od zarządzenia Sądu z dnia 8 maja 2012 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący w dniu 1 czerwca 2012 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 25 lipca 2012 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2012 r. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 16 sierpnia 2012 r. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego H. D. oraz referendarza WSA M. B. Pismem z dnia 4 grudnia 2012 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na zarządzenie Sądu z dnia 13 listopada 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 maja 2013r., sygn. akt .... oddalił skargę W. S. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 23/12. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny zwolnił skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości oraz ustanowił adwokata. Od powyższego postanowienia skarżący złożył zażalenie w dniu 18 sierpnia 2013 r. Pismem z dnia 4 września 2013 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej udzielił informacji, że pełnomocnikiem skarżącego w przedmiotowej sprawie został wyznaczony adw. T. R. Postanowieniem z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 41/13 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie W. S. B. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r., wskazując, że pomimo dwukrotnego wezwania skarżącego zarządzeniem z dnia 11 lutego 2013 r. oraz z dnia 6 sierpnia 2013 r., skarżący nie podpisał przedmiotowego zażalenia aktualnie posiadanym imieniem i nazwiskiem. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt II OPP 39/13 odrzucił kolejną skargę W. S. B. na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem pierwszej instancji w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 23/12. Zarządzeniem z dnia 7 marca 2014 r. W. S. B. został wezwany, za pośrednictwem adw. T. R., do podpisania aktualnie noszonym imieniem i nazwiskiem zażalenia z dnia 18 sierpnia 2013 r., na postanowienie Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 39/13 odrzucił skargę kasacyjną W. S. B. od ww. postanowienia tego Sądu z dnia 23 grudnia 2013 r. odrzucającego skargę na przewlekłość postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie W. S. B. na postanowienie Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. w przedmiocie prawa pomocy, wskazując, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych tego zażalenia, poprzez jego podpisanie aktualnie posiadanym imieniem i nazwiskiem. Skarżący nie skorzystał z prawa do kwestionowania powyższego postanowienia, wskutek czego stało się ono prawomocne. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2014 r. skierowanym do pełnomocnika skarżącego, Przewodniczący Wydziału II WSA wezwał skarżącego do podpisania zażalenia z dnia 31 maja 2012 r. na zarządzenie Sądu z dnia 8 maja 2012 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącego nie wykonał powyższego wezwania, ale wcześniej w takiej samej kwestii poinformował Sąd, w piśmie z dnia 24 marca 2014 r., że nie jest w stanie wykonać wezwania, gdyż skarżący odmawia podpisania zażalenia. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 31 maja 2012 r. od ww. zarządzenia sądowego z dnia 8 maja 2012 r., wskazując, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych tego zażalenia, poprzez jego podpisanie aktualnie posiadanym imieniem i nazwiskiem. Skarżący nie skorzystał z prawa do kwestionowania powyższego postanowienia, wskutek czego stało się ono prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymogom w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym zakresie powołany przepis odsyła do art. 46 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać między innymi: oznaczenie strony z imienia i nazwiska (pkt 1) oraz jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4). Podpis musi być własnoręczny. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 28 kwietnia 1973 r., sygn. akt III CZP (opubl. w OSNCP 1973, nr 12, poz. 207) Sąd Najwyższy uznał, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Może to być podpis czytelny, nieczytelny, skrót podpisu, aby tylko pozwalał w sytuacjach wątpliwych zidentyfikować jego autora. (patrz B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2012 r. s. 134 -135). W przedmiotowej sprawie wystąpiła konieczność wezwania składającego skargę do jej podpisania, zgodnie z aktualnym posiadanym imieniem i nazwiskiem. W skardze z dnia 2 marca 2012 r. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany imienia i nazwiska, jako wnoszącego skargę wskazano osobę fizyczną o personaliach "L. F." i tym imieniem i nazwiskiem skarga została podpisana. Organ udzielając odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 12 marca 2012 r.), wskazał, że w chwili składania wniosku do organu o wydanie decyzji dotyczącej zmiany imienia i nazwiska (z "W. S. B." na "L. F."), osoba o imieniu i nazwisku "L. F." i nr PESE[...], nie istniała. Jak wynika z informacji Urząd Stanu Cywilnego, udzielonej Sądowi pismem z dnia 26 kwietnia 2012 r. wraz z dołączonym odpisem zupełnym aktu urodzenia, aktualne dane osoby o wskazanym wyżej numerze ewidencyjnym to W. S. B. W tych okolicznościach przyjąć należy, iż osobą wnosząca skargę jest W. S. B. i z tego względu Sąd zarządzeniem z dnia 8 maja 2012 r. wezwał wskazaną osobę do podpisania skargi z dnia 2 marca 2012 r. lub nadesłania jej odpisu aktualnie posiadanym imieniem i nazwiskiem, zgodnym z odpisem zupełnym aktu urodzenia. Ponadto Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, skarżący wyczerpał środek zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a.), którym w przypadku bezczynności organu jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie kierowane do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Jednocześnie skarżący został pouczony, że nieuzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi oraz niewykazanie wyczerpania środka zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Pismo zawierające powyższe wezwania zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 maja 2012 r., w zakreślony terminie, ani dotychczas skarżący ich nie wykonał, co też uniemożliwia skuteczne nadanie biegu wniesionej przez niego skardze. Jak wynika bowiem z treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono wyznaczonym terminie braków formalnych, tożsamy skutek odrzucenia skargi powoduje w świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., brak wykazania przez stronę, że przed wniesieniem skargi wykorzystała dostępne środki zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 w związku z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 oraz w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak na wstępie.