II SAB/Sz 23/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2013-07-26

Skład orzekający: Iwona Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej w sprawie zmiany imienia i nazwiska jest zasadna w przypadku niewydania decyzji przez Prezydenta Miasta?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że skarga na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji o zmianie imienia i nazwiska jest zasadna, a wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać uwzględniony ze względu na sytuację materialną skarżącego jako emeryta posiadającego środki jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb.
Stan faktyczny
W dniu 17 kwietnia 2012 roku wpłynęła skarga na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie wydania decyzji dotyczącej zmiany imienia i nazwiska. Skarżący posługiwał się różnymi nazwiskami, co wymagało ustalenia jego tożsamości przez Urząd Stanu Cywilnego. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku podpisu, jednak złożył sprzeciw od tego zarządzenia. Po uzupełnieniu braków formalnych sąd uznał wniosek o prawo pomocy za zasadny ze względu na sytuację materialną skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Sąd zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości oraz ustanowił mu adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. B. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany imienia i nazwiska postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić adwokata W dniu 17 kwietnia 2012r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga na na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany imienia i nazwiska, podpisana przez L. F. Z uwagi na to, że strona w pismach kierowanych do Sądu posługiwała się trzema nazwiskami ( W. J. W. B., L. F.) Sąd pismem z dnia 20 kwietnia 2012r. zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego o podanie aktualnego imienia i nazwiska osoby posługującej się nr PESEL [...] . W odpowiedzi USC-e poinformowało, że osoba o powyższym numerze PESEL to W. S. B.i przesłało zupełny odpis aktu urodzenia. Skarżący w dniu 01 czerwca 2012r. złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy, który podpisał " L. F. pełnomocnik B" . Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2012r., skarżący został zobowiązany do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa przez jego podpisanie nazwiskiem Bi. Skarżący nie wykonał powyższego zobowiązania i zarządzeniem z dnia 25 lipca 2012r. ( doręczonym stronie 16 sierpnia 2012r.) referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 21 sierpnia 2012r. został złożony sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2012r. Zarządzeniem z dnia 06 czerwca 2013r. ( doręczonym w dniu 28 czerwca 2013r) wnoszący sprzeciw został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu i brak ten uzupełnił. We wniosku z dnia 01 czerwca 2012r. o przyznanie prawa pomocy (uzupełnionym kolejnym wnioskiem z dnia 12 lipca 2012r.) oświadczył, " że jest emerytem, nie ma żadnych własności oraz źródeł utrzymania, zajmuje mieszkanie o pow. [...] m², otrzymuje emeryturę w kwocie [...] zł netto" . Skarżący w ustawowym terminie prawidłowo wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2012r. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej określona jako P.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Mając to na względzie, Sąd ocenił sytuację skarżącego – wynikającą ze złożonego oświadczenia – w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.i stwierdził wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony, bowiem skarżący jest emerytem i posiada jedynie środki własne na zaspokojenie podstawowych potrzeb.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło