II SAB/Sz 23/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej Okręgowej Izby Lekarskiej w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę . E. S. (dalej zwana: "skarżącą") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w S. Okręgowej Izby Lekarskiej w S. (zwanej dalej: "organem") w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia uchwał organu nr: [...], [...], [...], [...], zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (zwanej dalej "u.d.i.p."), przez nieudzielenie przez organ informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...] grudnia 2019 r., za pomocą poczty e-mail, działając na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (dalej zwanej: "u.i.l.") oraz na podstawie art. 1 ust. 1 u.d.i.p., skarżąca zwróciła się do organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci uchwał organu nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] W odpowiedzi udzielonej w odniesieniu do ww. wniosku pismem z dnia [...] lutego 2020 r. w pkt 3, organ poinformował, że uchwała nr [...] opublikowana została na stronie Biuletynu Informacji Publicznej ("BIP") i wskazał link, pod którym jest ona dostępna. W odniesieniu do uchwał nr: [...] i [...], [...] oraz [...] organ poinformował skarżącą, że wydane one zostały w sprawach indywidulanych i nie są objęte publikacją w BIP i [...]. Z powyższych przyczyn uchwały te nie są udostępniane osobom trzecim. Jednocześnie organ poinformował skarżącą, że uchwała nr [...] zostanie jej udostępniona w sposób wskazany we wniosku. W skardze strona wniosła o: - zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej w terminie 14 dni od daty wydania orzeczenia wraz z doręczeniem akt organowi, - stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, - zasądzenie kosztów postępowania wg norm przewidzianych, - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że do katalogu podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, należą m.in. organy samorządów zawodowych. Żądane informacje dotyczą sfery faktów, dotyczą aktów prawnych ORL S. podejmowanych w formie uchwał. Pisemne stanowisko ORL w S. zajęte w formie uchwały stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i powinno być opublikowane w BIP. Organ nie wskazał w odpowiedzi innego trybu uzyskania informacji, choć skarżąca jest przekonana, że powyższa kwestia może pojawić się w odpowiedzi na skargę. W razie wątpliwości, w świetle art. 61 Konstytucji RP i art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wykładnia powinna uwzględniać prawo do dostępu do informacji, a nie jej ograniczenie. Treść art. 9 pkt 2 u.i.l. nie stanowi ograniczenia dostępu do informacji w ramach przepisów u.d.i.p., gdyż przepis ten nie wskazuje ani na tryby, ani na zasady udostępnienia informacji, a jedynie daje prawo członkom izb lekarskich do informacji publicznych czy też niepublicznych dotyczących działalności samorządu zawodowego. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi w całości. Zdaniem organu, skarga na bezczynność wniesiona w niniejszej sprawie jest po pierwsze niedopuszczalna, po drugie zaś – bezzasadna. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, iż w obecnym stanie sprawy nie można mówić o jakiejkolwiek bezczynności organu, jako że informacje, których udostępnienia domaga się skarżąca, nie mają charakteru informacji publicznej. Organ wyjaśnił, że uchwała: - nr [...] dotyczy powołania, w trybie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (dalej w skrócie: "u.z.l."), komisji do wydania orzeczenia w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia konkretnego lekarza będącego członkiem OIL w S., - nr [...] dotyczy zawiadomienia Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej w S. o podejrzeniu popełnienia przewinienia zawodowego przez konkretnego lekarza będącego członkiem OIL w S., - nr [...] dotyczy przyznania konkretnemu lekarzowi będącemu członkiem OIL świadczenia pieniężnego po narodzinach dziecka, - nr [...] dotyczy umorzenia postępowania prowadzonego na podstawie art. 12 ust. 1 u.z.l. w stosunku do konkretnego lekarza będącego członkiem OIL. Według organu, wszystkie ww. uchwały wydane zostały w sprawach indywidualnych, o czym skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia [...] lutego 2020 r. Co więcej, uchwała nr [...] oraz uchwała nr [...] zostały wydane na podstawie art. 12 ust. 1 u.z.l., a więc na podstawie art. 57 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Do uchwał tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych. W myśl zaś art. 13 u.z.l., postępowanie w sprawach prowadzonych w trybie art. 12 tej stawy jest poufne. W ocenie organu, skarga wniesiona przez skarżącą nie podlega właściwości sądów administracyjnych, jako że dotyczy spraw, które nie są sprawami publicznymi i w związku z tym nie stosuje się do nich u.d.i.p. Następnie organ argumentował, że wniosek skarżącej o udostępnienie uchwały nr [...] i nr [...] nie dotyczyło, wbrew twierdzeniom skarżącej, zakresu, w jakim organ, działa jako organ administracji publicznej. Dokumenty te stanowią akty o charakterze wewnętrznym, dotyczące bowiem ściśle organizacyjnych spraw, mających charakter działań wewnętrznych samorządu zawodowego, niedotykających problematyki z dziedziny administracji publicznej. Zakres "działania" ww. uchwał nie jest skierowany na zewnątrz samorządu zawodowego, gdyż regulują one jego wewnętrzne sprawy. Nawiązując do uchwał nr [...] i nr [...] organ wskazał, że tryb dostępu do akt spraw, w których przedmiotowe uchwały zostały wydane, regulują przepisy k.p.a., które w tym zakresie wyłączają stosownie przepisów u.d.i.p. Organ powołał się na powszechnie przyjmowany podział spraw na "sprawy prywatne" (w znaczeniu "niepubliczne") oraz "sprawy publiczne". Do pierwszej kategorii spraw u.d.i.p. nie będzie miał zastosowania. Zaznaczył, że skarżąca nie jest stroną w postępowaniach zakończonych uchwałami organu, których udostępnienia się domaga. Tym samym nie stanowią one informacji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy ww. ustawy. Skoro zaś żądane informacje nie były informacjami publicznymi w rozumieniu u.d.i.p., samo powoływanie się na tę ustawę nie implikuje konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że dostęp do żądanych informacji następuje w innym trybie i jeżeli jest to wniosek w indywidualnej sprawie. W takim przypadku skarga na bezczynność organu w przedmiocie dostępu \do informacji publicznej jako niedopuszczalna powinna podlegać odrzuceniu. Ponadto organ argumentował, że nawet samo zakwalifikowanie informacji do zbioru informacji publicznych nie skutkuje automatycznie koniecznością zastosowania przepisów u.d.i.p. Przepisów tych zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. nie stosuje się, jeżeli informacja publiczna dostępna jest dla osoby zainteresowanej w innym trybie. Zgodnie z art. 9 pkt 2 u.i.l., członkowie izb lekarskich mają prawo być informowanymi o działalności izb lekarskich. Skarżąca jest członkiem OIL w S., a zatem wszelkich informacji, nie tylko bezpośrednio odnoszących się do jej osoby, ale w ogóle dotyczących funkcjonowania samorządu zawodowego i jego organów, może domagać się w trybie ustawy u.i.l. Przesądza to o niedopuszczalności skargi złożonej w niniejszej sprawie. Z ostrożności organ wskazał, że rozpatrując w trybie wewnętrznym przez samorząd zawodowy wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2019 r., brak jest podstaw prawnych do udostępnienia skarżącej wnioskowanych dokumentów. Prawo członka okręgowej izby lekarskiej do bycia informowanym o działalności okręgowej izby nie stanowi podstawy żądania przez tego członka izby wszelkiej dokumentacji znajdującej się w okręgowej izby lekarskiej, a tym bardziej dokumentacji, która dotyczy spraw indywidualnych. Wskazując na § 6 ust. 1 Regulaminu organizacji i trybu działania ORL będącego Załącznik Nr 1 do Uchwały Nr [...] Okręgowego Zjazdu Lekarzy OIL w S. z dnia [...] marca 2010 r., organ podniósł, że uchwały wydane w sprawach indywidualnych nie są publikowane, w konsekwencji nie sposób przyjąć, ażeby możliwe było ich udostępnienie osobom postronnym, tj. niebędących adresatami przedmiotowych uchwał. Końcowo organ wskazał, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Czynność taka ze strony skarżącej nie miała miejsca, co tym bardziej uzasadnia twierdzenie organu odnośnie bezzasadności złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Kontrola sprawy, sprawowana według kryterium legalności, określonym w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), dokonana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", nie potwierdziła zasadności wniesionej skargi. Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Źródłem prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne jest art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji, tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy. Ograniczenie tego prawa jest warunkowane wyłącznie określoną w ustawach ochroną wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochroną porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.) zwanej dalej: "u.d.i.p.", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Art. 6 tej ustawy wymienia zaś kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu, przy czym nie jest to katalog zamknięty, co wynika z treści tego przepisu. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpatrzenia wniosku informacyjnego w trybie ww. ustawy ma miejsce wówczas, gdy organ, będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci jej udzielenia (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje pisemnie wnioskodawcy, że nie posiada wnioskowanej informacji. Nie ma podstaw do wydania decyzji odmownej w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, która nie stanowi informacji publicznej. Wówczas organ winien pisemnie zawiadomić wnoszącego, że żądane dane nie posiadają charakteru publicznego i jako takie nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym ustawy. Zaznaczyć należy, że, stwierdzenie w sprawie bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, umożliwia wniesienie skargi stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., jednakże wbrew wywodom przedstawionym w odpowiedzi na skargę, nie trzeba poprzedzać jej ponagleniem organu do rozpoznania sprawy. Informacja publiczna dotyczy działalności organów władzy publicznej lub osób pełniących funkcje publiczne. Jeżeli chodzi o informacje dotyczące innych podmiotów niż władza publiczna i osoby pełniące funkcje publiczne, a zatem organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz innych osób i jednostek organizacyjnych, to charakter informacji publicznej należy przypisać jedynie tym, które odnoszą się do publicznej sfery ich działalności, a więc wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Poza sporem jest, że Okręgowa Rada Lekarska w S. jest organem obowiązanym do udzielenia informacji mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu, bowiem zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organy samorządów gospodarczych i zawodowych. Okręgowa rada lekarska jest organem samorządu zawodowego lekarzy, a konkretnie organem okręgowej izby lekarskiej, która jest jednostką organizacyjną samorządu zawodowego lekarzy. Sporne pozostaje, czy ww. organowi można przypisać stan bezczynności. Organ ten nie udostępnił bowiem informacji objętych przedmiotem skargi, przyjmując, że nie posiadają one waloru informacji publicznej, o czym organ poinformował pisemnie skarżącą. Kontrola sprawy potwierdziła trafność stanowiska organu. Do ustalenia, czy żądanie dotyczy informacji publicznej konieczne jest stwierdzenie, czy zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy, informacja dotyczy "sprawy publicznej", przez co należy rozumieć problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Jak się bowiem podkreśla, ustawa u.d.i.p. służyć ma uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o danych publicznych, w tym o treści i postaci dokumentów urzędowych, w szczególności treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających; treści orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu. Stosownie do punktu 4 lit. b tego przepisu, udostępnieniu jako informacja publiczna podlegają stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego. Jak wynika z art. 6 ust. 2 u.d.i.p., dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Nie każdy dokument urzędowy, jak również nie każde stanowisko zajęte przez funkcjonariusza publicznego będzie zawierało informację publiczną, ale tylko takie, które będą się odnosiły do "danych publicznych" (dokumenty urzędowe) czy do "spraw publicznych" (stanowiska funkcjonariuszy publicznych). Element "publiczności" jest zatem cechą kluczową odróżniającą informację publiczną od informacji nieposiadającej takiej cechy – informacji w sprawie indywidualnej (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II SAB/Bk 2616 opubl. w Lex nr 2678340). Informacją publiczną nie ma się do czynienia wtedy, gdy dana informacja nie dotyczy sprawy publicznej, ale co do zasady obejmuje sprawy prywatne, niepubliczne, osobiste, intymne (dane osobowe, życie prywatne, rodzinne), a także informacje, które naruszałyby godność, cześć (dobre imię), a więc dobra osobiste (zob. M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009, s. 151). Jeśli informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością państwa, nawet jeśli znajduje się w aktach postępowania prowadzonego przez organ publiczny, to nie podlega ona udostępnieniu. W praktyce orzeczniczej częste jest określanie informacji publicznej w sposób negatywny. Judykatura uznaje, że w rozumieniu u.d.i.p. nie są informacjami publicznymi informacje zawarte w aktach sprawy dyscyplinarnej, a do ich udostępnienia zastosowanie mają przepisy ogólne regulujące kwestie proceduralne danego postępowania dyscyplinarnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. aktII SAB/Wr 42/02). Nie są także traktowane jako informacje publiczne, informacje niedotyczące faktów, lecz stosowania prawa w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej w ramach zindywidualizowanego i skonkretyzowanego postępowania (patrz wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SA/Gl 912/05 opubl. w Legalis nr 895831). Do informacji publicznych nie zalicza się również dokumenty organów odpowiedzialności zawodowej, które prowadząc postępowanie wyjaśniające, biorą jedynie udział w procesie prowadzącym do wydania decyzji w postępowaniu odpowiedzialności rzeczoznawcy, nie przesądzają w nich o treści rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3255/15, opubl. w Legalis nr 1681489). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zakres spraw objętych żądaniem skarżącej w ramach poddanych kontroli sądowej są uchwały organu okręgowej izby lekarskiej: - nr [...], która dotyczy powołania komisji do wydania orzeczenia w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia konkretnego lekarza będącego członkiem OIL w S., - nr [...], która dotyczy zawiadomienia Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej w S. o podejrzeniu popełnienia przewinienia zawodowego przez konkretnego lekarza będącego członkiem OIL w S., - nr [...], która dotyczy przyznania konkretnemu lekarzowi będącemu członkiem OIL świadczenia pieniężnego po narodzinach dziecka, - nr [...], która dotyczy umorzenia postępowania prowadzonego na podstawie art. 12 ust. 1 u.z.l. w stosunku do konkretnego lekarza będącego członkiem OIL. Wszystkie ww. akty, określone we wniosku skarżącej z dnia [...] grudnia 2019 r., zostały wydane w sprawach indywidualnych i stanowią część akt postępowań, w ramach których zostały wydane. W kontekście zakresowym pojęcia informacji publicznej nie mieści się informacja w sprawach indywidualnych obejmujących dane identyfikujące osoby będące stronami postępowań prowadzonych przez organ, zakończonych czy też takich, które nie zostały wszczęte, a w istocie taki byłby rezultat udostępnienia skarżącej żądanej treści uchwał organu, w trybie przepisów u.d.i.p. Akta sądowe, administracyjne, bądź też akta postępowania przygotowawczego są zbiorem różnorodnych materiałów wytworzonych przez organ władzy publicznej lub przez inne podmioty. Zawierają informacje, które były, lub mogły być istotne przy rozpatrywaniu danej sprawy. Sprawa rozpoznawana przed danym organem jest sprawą indywidualną dotyczącą określonego podmiotu, jego praw lub obowiązków lub penalizacji niezgodnego z prawem zachowania (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 7/13, opubl. w ONSAiWSA z 2014 r. nr 3, poz. 37). Ustawodawca, co do którego zakładamy walor racjonalności, ilekroć przewiduje, że określony podmiot może, czy też powinien mieć dostęp do akt (lub ich części) jakiegokolwiek postępowania, wyraźnie reguluje to w przepisach ustawy. Przepisy ustawy u.d.i.p. nie zawierają takiego uregulowania. Na gruncie stosowania tej ustawy przyjmuje się natomiast słusznie, że przedmiotowy zakres dostępu do informacji publicznej jako jedno z uprawnień obejmuje prawo wglądu do dokumentów urzędowych, a nie wglądu do akt jako zbioru (patrz. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2662/12, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy także w sprawie uwzględnić wartości chronione w świetle art. 30 Konstytucji RP, jak wolność i prawa człowieka i obywatela. Stosownie zaś do art. 47 Konstytucji RP, każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. W ślad za orzecznictwem słusznie należy przyjąć, że u.d.i.p. ma służyć poddaniu kontroli społecznej działania organów władzy publicznej, osób jednostek organizacyjnych wykonujących zadania publiczne, oraz innych wykonujących zadania publiczne lub gospodarujących mieniem publicznym. Jej celem nie było narażenie obywateli na utratę prywatności i poddanie ich działań osądowi "każdego"kto zechce zapoznać się z aktami sprawy. W aktach takich, w tym w orzeczeniach wydanych w ramach postępowań, których akta dotyczą, znajduje się szereg informacji, które udostępnione, nawet po uniemożliwieniu zapoznania się wnioskodawcy z danymi osobowymi mogą zagrozić naruszeniem praw strony do ochrony jej godności, prawa do prywatności i dobrego imienia. Prawo wglądu do dokumentów urzędowych nie oznacza prawa wglądu do akt sprawy, zaś udostępnianie dokumentów i informacji znajdujących się w aktach sądowych – nawet po ukryciu danych indywidualnych – może powodować naruszenie praw strony do jej godności i dobrego imienia. Regulacje o dostępności do informacji publicznych nie mogą również naruszać tajemnic ustawowo chronionych, celem ustawy nie jest publiczny dostęp do wszelkich informacji, ale dostęp do informacji o charakterze publicznym. W zakresie objętym żądaniem udostępnienia informacji w postaci treści uchwały organu nr [...] należy uwzględnić, że dotyczy odpowiedzialności zawodowej lekarzy, która opiera się na przepisach ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2019 r., poz. 965 ze zm.), patrz art. 53 – 112 ustawy i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie. W sprawach nieuregulowanych tymi przepisami odpowiednie zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania karnego (dalej w skrócie: "k.p.k."). Zgodnie z art. 156 § 5 k.p.k. prawo dostępu do akt sprawy oraz możność sporządzania odpisów przyznaje się stronom, obrońcom, pełnomocników, przedstawicielom ustawowym i podmiotowi określonemu w art. 416 k.p.k. Przepis ten jest skuteczny do wszystkich, a nie tylko do stron postępowania, w odniesieniu do dokumentów, które mogą być objęte informacją publiczną i znajdują się w aktach spraw, są więc objęte regulacją przepisów szczególnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., co oznacza, że nie ma do ich zastosowania u.d.i.p. Przeciwko udostępnieniu informacji określonej w uchwale nr [...] oraz uchwale nr [...] dotyczących postępowań związanych z podjęciem orzeczenia w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych, sprzeciwia się przepis szczególny z art. 13 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r., poz. 5140 ze zm.), który stanowi, że m.in. w ww. sprawie niezdolności do wykonywania zawodu art. 12 ust. 1 ww. ustawy – postępowanie jest poufne. Charakter prawny uchwał podejmowanych na mocy art. 12 ust. 1 ustawy, określa ponadto jej art. 57 ust. 1 i 2 wskazujący m.in., iż od uchwał okręgowych rad lekarskich (...) w sprawach, o których mowa w (...) art. 12 ust. 1 i 3-5, lekarzowi przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Lekarskiej. Do uchwał samorządu lekarzy w sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych. Należy w związku z powyższym wskazać, że zgodnie z brzmieniem art. 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256), strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Organ administracji publicznej może odmówić umożliwienia stronie dostępu do akt lub ich części i na odmowę taką, wydaną w formie postanowienia, przysługuje stronie zażalenie. W zakresie zatem informacji objętych ww. uregulowaniami, stosownie do art. 1 ust. 2 u.d.i.p., w stosunku do uchwał organu nr [...] i [...] nie znajduje zastosowania ustawa u.d.i.p. Tego rodzaju wyłączenie trybu dostępu do informacji publicznej, z uwagi na charakter indywidualny sprawy i reguły, według których prowadzone jest postępowanie dotyczące pomocy socjalnej udzielanej lekarzom, występuje także w przypadku uchwały organu nr [...] Abstrahując od kwestii czy zasadności udzielenia informacji w ww. zakresie może sprzeciwiać się charakter "wewnętrzny" tej sprawy, przy założeniu, że udzielona lekarzowi pomoc pochodziła wyłącznie ze składek członków OIL - a nie ze środków publicznych, Sąd za pierwszorzędne uznaje stwierdzenie, że dostęp do akt zawierających ww. uchwałę, przysługuje stronom tego postępowania. Charakter indywidualny tejże sprawy powoduje zarazem potrzebę ograniczenia dostępu do dokumentów postępowań wyżej wymienionej kategorii, z uwagi na konstytucyjne prawo do ochrony życia prywatnego i rodzinnego osoby (art. 47 Konstytucji RP), której dotyczyła pomoc w postaci przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu urodzenia dziecka. W realiach sprawy należy ponadto uwzględnić, że skarżąca jest członkiem OIL w S. i w jej przypadku, w zakresie prawa do informacji dotyczącej działalności funkcjonowania organów OIL, zastosowanie winien znaleźć art. 9 pkt 2 u.i.l. Przepis ten stanowi, że członkowie izby lekarskiej mają prawo być informowanymi o działalności izby lekarskich. Ustawodawca stworzył normę kolizyjną zawartą w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., która wyłącza stosowanie przepisów tej ustawy w sytuacji, w której inna ustawa reguluje ten sam zakres. Zatem w kwestiach obejmujących aspekty funkcjonowania organów samorządu zawodowego lekarzy skarżąca winna i może korzystać z trybu ww. art. 9 pkt 2 u.i.l. W takiej zaś sytuacji przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania. Należy również mieć na względzie, że ograniczenie prawa dostępu do informacji o działalności w sprawach indywidualnych OIL w S. znajduje swe źródło w Regulaminie organizacji i trybu działania OIL w S. stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały Nr [...] OZL OIL w S.. Jak stanowi § 1 ww. Regulaminu, uchwały Rady, z wyłączeniem spraw indywidualnych, podlegają opublikowaniu w biuletynie OIL [...] oraz w BIP. Podsumowując, Sąd uznał, że żądanie skarżącej objęte przedmiotem skargi nie dotyczy udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu przedstawionym na wstępie wywodów, nie został zatem spełniony zakres przedmiotowy u.d.i.p. Za prawidłową w rezultacie Sąd uznał formę, w jakiej organ udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek z dnia [...] grudnia 2019 r., a mianowicie forma pisma, w którym poinformowano skarżącą, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W przypadku bowiem, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, załatwienie wniosku przybiera postać zwykłego pisma skierowanego do wnioskodawcy, zawiadamiającego o tym, że adresat wniosku nie jest zobowiązany do udostępnienia żądanych danych, ponieważ nie jest to informacja publiczna. Żądana informacja dotycząca spraw indywidualnych nie może być udostępniona skarżącej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informując więc o powyższym stronę pytającą, organ uwolnił się w tym zakresie od zarzutu bezczynności, co oznacza, że zarzuty skargi nie były trafne. Sąd zaznacza zarazem, że nie podziela stanowiska organu o niedopuszczalności wniesionej skargi z uwagi na charakter żądanej przez skarżącą informacji publicznej. Dopiero bowiem z uwagi na wyłączenia wynikające z ustaw szczególnych wymagające wnikliwego zbadania zakresu żądanej informacji w tym dokonania wykładni przepisów materialnoprawnych, możliwe było ustalenie, czy prawidłowo organ uznał, że żądana informacja nie podlega udostępnieniu skarżącej, co wymagało merytorycznego rozpoznania sprawy. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niezasadną skargę oddalił w całości.