II SAB/Sz 25/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie wznowienia postępowań p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe. R. O. wnioskiem z dnia [...] zwrócił się o wznowienie postępowań dyscyplinarnych w związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 19 marca 2007r. w którym Trybunał uznał. że art. 135f ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji jest niezgodny z art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Komendant Wojewódzki Policji w S. postanowieniami z dnia [...] odmówił wznowienia postępowań dyscyplinarnych prowadzonych przeciwko skarżącemu, zakończonych prawomocnymi orzeczeniami nr [...] i nr [...] z dnia [...] o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany. W dniu [...] R. O. wniósł odwołania od powyższych postanowień. Komendant Główny Policji postanowieniami nr [...] i nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez skarżącego, uchylił zaskarżone postanowienia i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia. Komendant Wojewódzki Policji w S. pismem z dnia [...] poinformował skarżącego, że w związku z wydanymi przez Komendanta Głównego Policji postanowieniami z dnia [...], wniosek o wznowienie postępowań dyscyplinarnych, zostanie rozpatrzony po zwrocie akt sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. Pismem z dnia [...] Komendant Główny Policji, odpowiadając na skargę skarżącego z dnia [...] wskazał, że skarga jak i wniosek o wznowienie postępowań dyscyplinarnych dotyczą tych samych postępowań. W tej sytuacji uznał, że Komendant Wojewódzki Policji w S. trafnie wskazał, że rozpatrzy wnioski o wznowie po rozpatrzeniu skargi i zwrocie akt przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. R. O. w dniu [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] w sprawie wznowienia postępowań dyscyplinarnych. Skarżący w uzasadnieniu skargi opisywał dotychczasowy tok sprawy po złożeniu wniosku o wznowienie postępowań dyscyplinarnych i wskazał, że w dniu [...] wniósł do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. skargę na działanie organu, którą można uznać "za wezwanie do zaniechania bezczynności organu w przedmiocie rozpatrzenia wyżej wymienionego wniosku". W ocenie skarżącego Komendant Wojewódzki Policji w S " zasłaniając się brakiem akt" ponownie nie rozpoznaje wniosku o wznowienie postępowań dyscyplinarnych, zatem jest bezczynny i dlatego niniejsza skarga jest zasadna. Komendant Wojewódzki Policji w S. w odpowiedzi na skargę z dnia [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem nr [...] dnia [...] o utrzymaniu w mocy orzeczenia nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w S. z dnia [...] o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany, a następnie postanowieniem z dnia [...] zawiesił wznowione postępowanie. Podobnie postąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem nr [...], bowiem postanowieniem z dnia [...], wznowił postępowanie dyscyplinarne zakończone tym orzeczeniem, a następnie postanowieniem z dnia [...], zawiesił wznowione postępowanie Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.- dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-3, tj. dotyczących wydania decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym , na które służy zażalenie; na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( pkt 4) R. O. wnosił o zobowiązanie organu do wznowienia postępowań dyscyplinarnych zakończonych prawomocnymi orzeczeniami z dnia [...], a zatem w sprawie rozpoznawanej w trybie postępowania administracyjnego. Jednakże w przypadku, gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego , po wniesieniu skargi przez stronę, organ administracji publicznej wyda akt lub dokona czynności ( choćby po przekroczeniu ustawowych terminów), to oznacza, że organ zlikwidował bezczynność, a w konsekwencji wystąpiła bezprzedmiotowość badania zasadności złożonej skargi. Bezprzedmiotowość postępowania w sprawie o bezczynność obliguje sąd do umorzenia postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) należało orzec ja w sentencji.