II SAB/Sz 25/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Starosty G. w przedmiocie przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia umorzyć postępowanie sądowe H.K. pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność organów tj. Radę Powiatu w [...] oraz Starostę [...], a także złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Powiatu w [...] za nieprzekazanie skargi w terminie. Zarządzeniem z dnia [...] Sąd, rozdzielił skargi zawarte w jednym piśmie, w ten sposób, że: skargę na bezczynność Rady Powiatu w [...] w zakresie udzielenia odpowiedzi na skargę H.K. z dnia [...] w przedmiocie bezczynności Rady Powiatu, w przepisanym terminie 30 dni – wpisano pod sygn. akt [...]; natomiast skargę na bezczynność Starosty [...] w zakresie rozpoznania wniosku H.K. z dnia [...] o przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej w przepisanym terminie 30 dni – wpisano do [...]. Z kolei wniosek o wymierzenie organowi grzywny wpisano pod sygn. akt [...]. Następnie przesłano Staroście [...] skargę H.K. oraz zobowiązano organ do jej odesłania wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi. Po zwrocie skargi przez organ sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt [...]. W uzasadnieniu skargi H.K. podała, że wnioskiem z dnia [...] wystąpiła do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] o przyznanie jej środków na podjęcie działalności gospodarczej. Pismem z dnia [...] została poinformowana przez Starostę [...], że jej wniosek: pozostaje bez rozpatrzenia ze względu na brak środków finansowych. Następnie pismem z dnia [...] została poinformowana przez Starostę o negatywnym załatwieniu jej wniosku. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącej – W.K., cofnął skargę w przedmiocie bezczynności Starosty [...] oświadczając przy tym, że czyni to za wiedzą i zgodą H. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej W.K. pismem z dnia [...] cofnął skargę w imieniu – H.K. na bezczynność Starosty [...], a dokonana czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. Wobec powyższego orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.