II SAB/Sz 25/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 98/13 odrzucającym skargę J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: ustanowić adwokata Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J.C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 98/13 odrzucającym skargę J.C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został osobiście doręczony skarżącemu w dniu 6 marca 2014 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k. 20). Skarżący w dniu 25 marca 2014 r. nadał do sądu wniosek, sporządzony na urzędowym formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą poważnie chorą i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jedynym źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka w wysokości [...] zł netto, na dowód czego przedłożył przekaz pocztowy – potwierdzający wypłatę świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Zdrowotnych z dnia 5 marca 2014 r. na opisaną wyżej kwotę. Dodatkowo skarżący wskazał, że posiada status "Pokrzywdzonego" według posiadanych zaświadczeń IPN oraz zwrócił uwagę na toczące się postępowanie zainicjowane jego wnioskiem o przyznanie uprawnień dla osoby represjonowanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżący, na podstawie art. 239 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. W myśl tego przepisu, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Niniejsza skarga dotyczy zaś wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu w sprawie pomocy społecznej. Uznając, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek należało rozpoznać w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 § 1 ww. ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1). Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek, dokonał oceny sytuacji majątkowej i osobistej skarżącego na podstawie oświadczeń strony zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na druku PPF. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należy stwierdzić, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą schorowaną, utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości [...] zł miesięcznie. Zdaniem sądu, J.C. wykazał, że sytuacja w jakiej się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.