II SAB/Sz 252/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 1 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 września 2022 r. P. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 10 czerwca 2022 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego. Zarządzeniem z dnia 28 października 2022 r. Sąd wezwał Skarżącą do złożenia oświadczenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, czy - wobec rozpoznania przez ZUS Jej wniosku z dnia 10 czerwca 2022 r., co potwierdza Informacja o przyznaniu świadczenia wychowanego z dnia 21 września 2022 r. - cofa skargę, czy też nadal ją podtrzymuje pod rygorem przyjęcia, że skargę podtrzymuje. Jednocześnie wskazał, że jeżeli Skarżąca podtrzymuje skargę to zobowiązana jest do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem uznania, że Skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia. Przesyłka zawierająca pismo Sądu została doręczona Skarżącej w dniu 4 listopada 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 13). Do dnia dzisiejszego Skarżąca nie odpowiedziała na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku skarg na przewlekłość i na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia. Oznacza to, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek do złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II OSK 98/22, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 19 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Gl 47/22, czy postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SAB/Gd8/22, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z treści odpowiedzi na skargę Organu jak i nadesłanych akt sprawy nie wynika, aby przed złożeniem skargi Skarżąca wniosła ponaglenie, zaś na wezwanie Sądu do wykazania, czy przed wniesieniem skargi strona wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, Skarżąca nie odpowiedziała. W tej sytuacji przyjąć należy, że Skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.