II SAB/Sz 27/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 31/14 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego J.C. w piśmie z dnia 27 stycznia 2015r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 31/14. Zarządzeniem Sądu z dnia 10 lutego 2015r. wyznaczony z urzędu w sprawie sygn. akt II SAB/Sz 31/14, pełnomocnik J. C. - adwokat A.W. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego, poprzez: - nadesłanie odpisu skargi celem doręczenia organowi, -podanie ustawowej podstawy wznowienia, na której opiera swoje żądanie, określonej w art. 271-274 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jej uzasadnienia, - podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, o którym mowa w art. 277 ww. ustawy, do wniesienia przedmiotowej skargi, - określenie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie powyższych braków formalnych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Opisane wezwanie Sądu doręczono pełnomocnikowi skarżącego dniu 20 lutego 2015 r. W piśmie z dnia 25 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, iż podstawą wznowienia na której skarżący opiera swoje żądanie jest art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie skarżącego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy II SAB/Sz 31/14 niezbędnym było uprzednie rozpoznanie wielu innych spraw prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, których sygnatury zostały przywołane przez skarżącego w treści jego skargi o wznowienie postępowania. Jednak główną podstawą wniesienia skargi o wznowienie postępowania było umyślne nierozpoznanie przez Sąd sprawy o sygn. akt II SA/Sz 1269/14. W załączeniu do skargi skarżący załączył dodatkowo swój wcześniejszy wniosek o połączenie sprawy II SA/Sz 1269/14 ze sprawą II SAB/Sz 31/14. Kolejną podstawą do wznowienia postępowania jest celowe ukrywanie i fałszowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny , w trakcie postępowania II SAB/Sz 31/14 dokumentu w postaci pisma geodety z [...] oraz celowe pominięcie pism i dowodów składanych przez skarżącego. Uzasadniając zachowanie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik wskazał, że skarżący o podstawie do wniesienia skargi o wznowienie postępowania dowiedział się w okresie nieprzekraczającym 3 miesięcy licząc wstecz od daty wniesienia skargi o wznowienie postępowania tj. dopiero po powzięciu informacji o prawomocnym zakończeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postępowania II SAB/Sz 31/14. Wcześniej skarżący był pewien, że Sąd uwzględni ww. wnioski dowodowe skarżącego. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie orzeczenia o prawomocnym zakończeniu postepowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 31/14. Jako załączniki pełnomocnik skarżącego dołączył odpisy pism skarżącego z dnia 15 lutego 2015 r. oraz z dnia 1 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie Sądu, zgłaszający wniosek winien uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu i dopuszczalność wznowienia (§ 2). W myśl art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W ścisłym związku z treścią art. 277 P.p.s.a. pozostaje art. 279 P.p.s.a., który nakazuje, aby strona żądająca nadzwyczajnego trybu postępowania, jakim jest wznowienie postępowania sądowego, zawarła w tej skardze m.in. okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Wskazać też należy, że termin trzymiesięczny do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie może zacząć swojego biegu wcześniej niż w dniu uprawomocnienia się orzeczenia. Z powyższego wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 25 lutego 2015r. wskazał, że skarżący o podstawie do wniesienia skargi o wznowienie postępowania dowiedział się w okresie nie przekraczającym 3 miesięcy, licząc wstecz od daty wniesienia skargi o wznowienie postępowania tj. dopiero po powzięciu informacji o prawomocnym zakończeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postępowania II SAB/Sz 31/14. W ocenie Sądu, okoliczności te nie są wystarczające dla stwierdzenia, iż J.C. skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SAB/Sz 31/14 wniósł z zachowaniem ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Jak wynika z treści przepisu art. 277 P.p.s.a. trzymiesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie, liczy się do dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Natomiast w niniejszej sprawie, wnioskodawca nie podał konkretnego dnia, w którym skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia. Wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia 25 lutego 2015r. są zbyt ogólne, aby usunąć wątpliwości Sądu co do uprawdopodobnienia zachowania terminu. Z akt sprawy II SAB/Sz 31/14 wynika, że Sąd odrzucił skargę J. C. w tej sprawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014r., doręczonym skarżącemu w dniu 2 maja 2014r. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 3 czerwca 2014r. J.C. natomiast, skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SAB/Sz 31/14 wniósł pismem z dnia 27 stycznia 2015 r. Z zestawienia powyższych dat nie wynika, aby trzymiesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie został dochowany, a sam skarżący, mimo wezwania Sądu okoliczności tej nie wykazał. Skoro w niniejszej sprawie pomimo wezwania Sądu, skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie wykazał, iż skarga została wniesiona w terminie, wniosek o wznowienie postępowania na mocy art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegał odrzuceniu.