II SAB/Sz 28/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. J. C. wniósł skargę na bezczynność "Burmistrza Urzędu [...] R. S." polegającą na tym, że "nierozpoznaje pism urzędowo prawnych skarżącego", w tym między innymi wniosku z dnia [...] r. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w piśmie z dnia [...] r. skarżący podniósł zarzut nierozpoznania przez Burmistrza wniosku o pomoc socjalną z dnia [...] r. Pismo to zostało przekazane do Ośrodka Pomocy Społecznej. Sprawa poruszana w tym piśmie została rozpatrzona poprzez wydanie stosownej decyzji - ostateczną decyzją z dnia [...] r., działający z upoważnienia Burmistrza , Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił przyznania skarżącemu zasiłku celowego w formie obiadów żywnościowych, z uwagi na uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Wezwaniem z dnia [...] r. (doręczonym dnia [...] r.) Sąd zobowiązał skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi z dnia [...] r. przez nadesłanie odpisu wniosku z dnia [...] r. oraz podanie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] r. składał, w trybie art.37 § 1 Kpa, zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W wypadku skargi na bezczynność środkiem takim jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący został wezwany do oświadczenia czy zażalenie takie składał przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza, nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Z akt sprawy nie wynika by skarżący takie zażalenie wnosił. W tym stanie rzeczy, skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpawszy środków zaskarżenia, co jest niezbędną pozytywną przesłanką rozpoznania sprawy przez ten sąd. Wobec powyższego w sprawie nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga na bezczynność Burmistrza podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi