II SAB/Sz 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Komendanta Policji w S. w przedmiocie wydania decyzji postanawia: odrzucić skargę M.T. pismem z dnia 22 stycznia 2015r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wypłaty należnych mu uposażeń z ustawowymi odsetkami, licząc od dnia przywrócenia do służby tj. od dnia [...] do dnia podjęcia służby tj. do dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji wniósł o jej oddalenie lub umorzenie postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 12 lutego 2015r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 marca 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12), jednakże w zakreślonym terminie ani do dnia dzisiejszego skarżący zobowiązania Sądu nie wykonał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267) do organu wyższego stopnia. W stosunku do Komendanta Miejskiego Policji takim organem wyższego stopnia jest Komendant Wojewódzki Policji (art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. – Dz. U. z 2015r. poz. 355). Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał istniejącego trybu zaskarżenia przed organami administracji publicznej, o którym mowa w art. 52 P.p.s.a. Pomimo stosownego wezwania Sądu, M.T. nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi, wystosował do Komendanta Wojewódzkiego Policji zażalenie na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wypłaty należnych mu uposażeń. Również z akt sprawy nie wynika, aby skarżący złożył takie zażalenie. W szczególności nie można uznać, aby pismo skarżącego z dnia 10 grudnia 2014r. zatytułowane " " stanowiło zażalenie na bezczynność organu, gdyż pismo to skierowane zostało bezpośrednio do Komendanta Miejskiego Policji , a nie do organu wyższego stopnia nad tym organem. W tych okolicznościach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.