II SAB/Sz 3/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Spółki z o.o. z siedzibą w Z. na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. K. Spółka z o.o. z siedzibą w Z. pismem z dnia 28 listopada 2019 r. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Starosty K. polegającą na nierozpoznaniu jej wniosków zawartych w pismach z dnia 17 września 2019 r. oraz z 24 października 2019 r. Skarżąca podała, że w pismach tych wniosła o dokonanie zmian w danych ewidencyjnych. W pierwszym ze złożonych pism wniosła o zmianę funkcji budynku nr [...] położonego na jej działce nr [...] w obrębie Z. z: "inne niemieszkalne" na "mieszkalne". W kolejnym zaś wniosła o usunięcie wadliwego wpisu dotyczącego określenia "1,5 kondygnacji naziemnej" dla należącego do niej budynku nr [...] położonego na działce nr [...] w obrębie Z.. Spółka zarzuciła Staroście bezczynność w sprawie złożonych przez nią wniosków oraz jednocześnie wniosła o usunięcie nieprawdziwych danych w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym w Starostwie w K.. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia). Jednocześnie Sąd zobowiązał skarżącą do wykonania zobowiązania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona skarżąca w piśmie z dnia 1 lutego 2020 r. podała, że nie może wykazać, że przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała zawarte w niniejszym wezwaniu środki zaskarżenia. Jednocześnie podkreśliła, że Starosta K. nie prowadził żadnego postępowania w sprawie złożonych przez nią dwóch wniosków, nie wydał też żadnej decyzji i nie pouczył ją o środkach zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 j.t. ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 j.t. ze zm.), zwanej dalej: "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. W tym miejscu wyjaśnić należy, że do zadań starosty na mocy art. 7d pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2020r., poz. 276) należy w szczególności prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków. Natomiast organem wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a., zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca nie poprzedziła skargi na bezczynność Starosty K. ponagleniem złożonym do organu wyższego stopnia tj. Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S., co potwierdziła również Spółka w odpowiedzi na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 1 lutego 2020 r., a w rezultacie złożona przez nią skarga z dnia 28 listopada 2019 r. jest niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest zaś jej odrzucenie, z racji braku możliwości przyjęcia skargi przez Sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej), może otworzyć stronie skarżącej drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, na bezczynność organu administracji publicznej. Końcowo wyjaśnić należy, że ustawodawca nie przewidział możliwości przyjęcia do rozpoznania skargi w takiej sprawie jak badana bez uprzedniego złożenia ponaglenia. Zatem przyczyny niewyczerpania środków zaskarżenia pozostają bez wpływu na ocenę skargi jako niedopuszczalnej. Wskazać jednak należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie czyni niemożliwym ponownego jej złożenia, po skorzystaniu przez stronę ze wskazanych wyżej środków, tj. złożenia ponaglenia. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.