II SAB/Sz 30/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność i przewlekłość postępowania w przedmiocie podjęcia przez Prokuratora Rejonowego w S. czynności p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prokuratora Rejonowego oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez ww. Prokuratora w przedmiocie podjęcia czynności przewidzianych w procedurze karnej i zasądzenia grzywny. W odpowiedzi na skargę, organ wskazał, że przedmiotowa skarga dotyczy postępowania sprawdzającego [...], przeprowadzonego przez Prokuraturę Rejonową, które zostało zakończone postanowieniem o odmowie wszczęcia śledztwa. Decyzja końcowa nie jest jeszcze prawomocna, ponieważ postępowanie odwoławcze jest w toku. Zdaniem prokuratora, intencją skarżącego było skorzystanie z instytucji przewidzianej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym. Rozpoznanie takiej skargi pozostaje we właściwości rzeczowej Sądu Okręgowego, a nie sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.". Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 9 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postepowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postepowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach - pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a - pkt 8, jak również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw – pkt 9. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest przewlekle prowadzenie postepowania oraz bezczynność Prokuratora Rejonowego polegająca na niepodjęciu czynności przewidzianych w procedurze karnej i dotyczących zasądzenia grzywny. W związku z takim określeniem przez skarżącego przedmiotu skargi należy stwierdzić, iż w tym zakresie niemożliwe jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Należy zauważyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje sądowej kontroli rozpatrzenia pisma wskazującego na brak podejmowania czynności przewidzianych w procedurze karnej. Czynność taka nie mieści się bowiem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. i nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. Bezczynność prokuratora w przedmiocie podjęcia tego rodzaju czynności nie należy więc do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 177) prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności, co oznacza, że jest organem ochrony prawnej, a nie organem administracji publicznej i we wskazanym wyżej zakresie jej działania nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.