II SAB/Sz 31/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 stycznia 2015 r. J.C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału II WSA wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Burmistrza Ł. oraz do nadesłania kopii tego zażalenia z dowodem nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 9 marca 2015 r. (vide : karta 15 akt sądowych). Pismem z dnia 13 marca 2015 r. skarżący wskazał (między innymi), że Sąd winien posiadać z urzędu wiedzę o prowadzonej przez niego sprawie w SKO i w Sądzie. Powołał się na inne skargi kierowane przez niego do Sądu. Dowodem szczególnym w tej sprawie jest też, według skarżącego, zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa do Prokuratora Generalnego RP. Skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza Ł. do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania sądu jest skarga J.C. na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) – zwanej dalej "K.p.a.". Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie oznacza to, że skarga na bezczynność Burmistrza Ł. powinna zostać poprzedzona zażaleniem do organu wyższego stopnia - w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 K.p.a. Z akt sprawy nie wynika, żeby takie zażalenie zostało skierowane do właściwego organu, zaś skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie nadesłał potwierdzenia wniesienia do organu takiego pisma. Skarżący nie wyczerpał zatem przysługujących mu środków zaskarżenia, tak więc nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność tego organu. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.