II SAB/Sz 31/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jej skargi na przewlekłość postępowania Starosty G. w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod drogę p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem Postanowieniem z dnia [...] r. (doręczonym skarżącej [...] r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił jako niedopuszczalną skargę D.B. na przewlekłość postępowania Starosty G. w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod drogę. W dniu [...] r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia [...] r. wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania, ponieważ wnioskodawczyni mimo wezwania nie złożyła wniosku na przesłanym jej urzędowym formularzu PPF. W dniu [...] r. D.B. wniosła sprzeciw od zarządzenia i ponownie złożyła wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia [...] r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu [...] r. skarżąca wskazała, że wnosi o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W dacie złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. w dniu [...] r. postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt [...] zostało zakończone. Postanowienie odrzucające skargę na przewlekłość postępowania Starosty G. zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r., a więc trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej od tego postanowienia upłynął bezskutecznie z dniem [...] r. Wprawdzie przed upływem tego terminu skarżąca złożyła wniosek o prawo pomocy, ale został on pozostawiony bez rozpoznania, ponieważ nie wykonała wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Wniosek ten nie wywołał więc żadnych skutków prawnych. Natomiast ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nadany w urzędzie pocztowym [...] r., został wniesiony już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, czyli po zakończeniu postępowania sądowego dotyczącego przewlekłości postępowania Starosty G. Ponieważ postępowanie którego rozpoznawany wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy w dacie jego złożenia zostało zakończone, postępowanie wywołane wnioskiem jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.