II SAB/Sz 33/14

PostanowienieWSA w Szczecinie2014-04-18

Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie dodatku mieszkaniowego może zostać rozpoznana przez sąd administracyjny, jeśli skarżący nie wykazał wyczerpania środków zaskarżenia, w szczególności poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wykazał, że przed jej wniesieniem wyczerpał przewidziane prawem środki zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, środkiem tym jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niewykazanie przez skarżącego złożenia takiego zażalenia, pomimo wezwania sądu, skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Skarżący A.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy wyczerpał środki zaskarżenia, w szczególności poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia. Skarżący nie odebrał wezwania sądowego, które zostało zwrócone przez pocztę z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie". W związku z niewykazaniem przez skarżącego wyczerpania środków zaskarżenia, sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę A.T. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z grudnia 2013 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wezwaniem z dnia 20 marca 2014 r. Sąd zobowiązał A.T. do wykazania, czy przed wniesieniem skargi, wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz do wykazania daty nadania tego zażalenia w urzędzie pocztowym bądź bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłanie kopii tego zażalenia wraz z dowodem nadania– w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została, z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu, złożona w placówce pocztowej dnia 24 marca 2014 r., o czym powiadomiono skarżącego, umieszczając stosowne zawiadomienie (awizo) na drzwiach adresata. Powtórnego awiza dokonano dnia 1 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 10). Ponieważ skarżący, nie odebrał przesyłki, urząd pocztowy dnia 9 kwietnia 2014r. zwrócił przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z adnotacją: "zwrot, nie podjęto w terminie". Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 powołanej ustawy). W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Stosownie do treści tego przepisu, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, wyżej wymieniony organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 K.p.a.). Doręczenie stronie skarżącej wezwania Sądu, zobowiązującego do wykazania wyczerpania w sprawie środków zaskarżenia, nastąpiło w trybie określonym w art. 73 P.p.s.a. w dniu 7 kwietnia 2014 r. W myśl art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). W związku z tym, iż doręczenia wezwania dokonano 7 kwietnia 2014 r., siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem 14 kwietnia 2014 r. Skarżący w zakreślonym terminie na wezwanie Sądu nie odpowiedział. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący przed wniesieniem skargi składał zażalenie do organu wyższego stopnia. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że A.T. przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpał przysługującego środka zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło