II SAB/Sz 33/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową postanawia: odrzucić skargę. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w S. w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową m.in. dla G.J. . Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2024 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie pouczył, że niewykonanie wezwań w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania wysłane zostały za pośrednictwem ePUAP na adres wskazany przez Spółkę w piśmie z dnia 4 lipca 2024 r. Wobec braku odbioru, po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (tj. 8 lipca 2024 r. i 16 lipca 2024 r.), dokumenty zostały uznane za doręczone w dniu 23 lipca 2024 r. (UPD - Urzędowe Poświadczenie Doręczenia - k. 43 i k. 45). Skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego i fiskalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 - dalej "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Dokumentem tym w przypadku spółki prawa handlowego jest co do zasady odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Zaniechanie w zakresie przedstawienia odpisu z KRS, stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu. Ponadto na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego oraz zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej na wskazany Sądowi adres elektroniczny. Z Urzędowych Poświadczeń Doręczenia wynika, że wezwania te były dwukrotnie awizowane (pierwsze zawiadomienie – 8 lipca 2024 r., drugie zawiadomienie – 16 lipca 2024 r.) i zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. zostały uznane za doręczone w dniu 23 lipca 2024 r. Na mocy tego przepisu w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. W tych okolicznościach siedmiodniowy termin do wykonania wezwań upłynął w dniu 30 lipca 2024 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi, ani jej nie opłaciła, co powoduje, że przedmiotowej skardze nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.