II SAB/Sz 34/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie uzupełnienia decyzji p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr SKO [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., przyznającej J. K. pomoc społeczną w postaci zasiłku celowego specjalnego w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zakup leków na okres od [...] r. do [...] r. po [...] zł miesięcznie na miesiące [...], [...] i [...] r., uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej czasokresu przyznania pomocy i w tym zakresie orzekło o przyznaniu J. K. pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego specjalnego z przeznaczeniem na zakup leków od miesiąca [...] r. do [...] r., natomiast w pozostałej części decyzję utrzymało w mocy. Decyzję doręczono stronie dnia [...] r. W dniu [...] r. J. K. wystąpił z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o uzupełnienie decyzji tego organu z dnia [...] r. poprzez wyjaśnienie, czy orzeczenie uchylające decyzję MOPS K. oznacza, że należy mu się wypłata świadczenia w wysokości po [...] zł również za [...] , [...] i [...] r. J. K. podnosił, że zmiana czasokresu przyznania pomocy oznacza wg niego, iż należy mu się pomoc celowa za 6 miesięcy nie zaś za 3 miesiące i Ośrodek winien mu wypłacić jeszcze kwotę [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr SKO [...], na podstawie art. 111 § 1 i 2 Kpa, odmówiło uzupełnienia własnej decyzji z dnia [...] r. w części dotyczącej rozstrzygnięcia. Powyższe postanowienie doręczono J. K. pocztą dnia [...] r. Dnia [...] r. córka skarżącego, co wynika z adnotacji na piśmie, złożyła o godz. [...] w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę J. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. nazwaną "zażalenie", na bezczynność Kolegium w kwestii "nie wydania decyzji uzupełniającej do decyzji tego organu z dnia [...] r." W skardze J. K. podnosił, że [...] r. złożył wniosek do Kolegium o wydanie decyzji uzupełniającej, jednakże do dnia wniesienia skargi na bezczynność nie otrzymał odpowiedzi, co uniemożliwia mu złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący domagał się ustalenia i ukarania winnych bezczynności w przedmiocie nie wydania decyzji uzupełniającej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, albowiem zgodnie z wnioskiem skarżącego organ wydał w dniu 16 marca 2011 r. postanowienie odmawiające uzupełnienia własnej decyzji z dnia [...]r., które zostało doręczone J. K. [...] r. drogą pocztową. W tej sytuacji Kolegium nie pozostawało w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej"Kpa", w brzmieniu przed zmianą tego przepisu z dniem 11 kwietnia 2011 r., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Z kolei w myśl art. 35 § 1 Kpa, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania ( § 3). Rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia decyzji na podstawie art. 111 Kpa należy do tej kategorii spraw, które winny być załatwiane bez zbędnej zwłoki, albowiem, zważywszy na zakres regulacji (rozstrzygnięcie bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach), organ dysponuje wszystkimi informacjami, których uzupełniania domaga się strona, gdyż są to kwestie uregulowane przepisami prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosek skarżącego z dnia [...] r. rozpatrzyło postanowieniem z dnia [...] r., czyli załatwiło sprawę po 26 dniach. Sąd zauważa jednak, że skarżący wniósł skargę na bezczynność w dniu [...] r. i w tym samym dniu doręczono mu pocztą postanowienie z dnia [...]r. w przedmiocie uzupełnienia decyzji. Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 § 1 Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika ponadto, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Z akt administracyjnych sprawy załączonych do skargi wynika, na co Sąd już wyżej zwrócił uwagę, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego i postanowienie to zostało skutecznie – w dniu [...] r.- doręczone skarżącemu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego o uzupełnienie decyzji tego organu z dnia [...] r. Tym samym w sprawie zaistniały podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zaznaczyć również trzeba, że rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie był uprawniony do badania poprawności decyzji z dnia [...] r., której kontrola może być przeprowadzona w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.