II SAB/Sz 34/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P.-L. i T. L. na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę przebiegu granicy postanawia: I odrzucić skargę II zwrócić skarżącym solidarnie uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł. Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. G. P.-L. i T. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę przebiegu granicy tj. żądania dokonania czynności sprostowania danych w ewidencji gruntów i budynków wg stanu prawnego [...] w zakresie obejmującym granice prawne nieruchomości nr w miejscowości gmina powiat. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpali środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Starosty oraz do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu, w piśmie z dnia 26 marca 2014 r. skarżący oświadczyli, że nie składali zażalenia do organu wyższego stopnia, gdyż nie mieli wiedzy o takiej możliwości. Natomiast skierowali do Starosty w dniu 29 stycznia 2014 r. wezwanie do sprostowania danych w ewidencji gruntów i budynków przez doprowadzenie do zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym, którego oryginał dołączają do pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga G. P.L. i T. L. dotyczy bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w zakresie zmiany przebiegu granic prawnych nieruchomości nr [...] w miejscowości gmina powiat. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej zwanej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071). W myśl art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 2 k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym, Sąd wezwał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi składali zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Z oświadczenia skarżących oraz z akt sprawy wynika, że skarżący takiego zażalenia nie wnosili. W tej sytuacji, należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia, tak więc nie spełnili jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Należy podkreślić, że wszystkie pisma – wezwania kierowane przez skarżących do Starosty nie mogą zastąpić środka zaskarżenia jakim jest zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia. Mając powyższe na uwadze, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy czym wyjaśnić trzeba, że fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącym drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie wpisu sądowego od skargi.