II SAB/Sz 35/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prokuratora w sprawie udzielenia informacji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. D. J., dalej "skarżący" wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prokuratora w sprawie "braku udzielenia odpowiedzi dot. PPO Z. [...]" (prawidłowo: "[...]" – dopisek WSA). W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wielokrotnie wzywano do odpowiedzi: - "dlaczego w analizie [...] Z. zapoznając się z aktami [...] do sprawy [...] W. w korelacji do [...] W. wynikłej z zawiadomienia SSR W. K. (k.[...] zataił, że na kartach w postępowaniu przygotowawczym żona poszkodowanego A. M. wskazała M. G. cytując jego słowa, że to za jego brata, jednocześnie nie potrafiąc wskazać oskarżonego, a posługując się jego danymi osobowymi, czego nie robiła podczas pierwszego przesłuchania na policji"; - "dlaczego PPO Z. analizując akta [...] nie zorientował się, że SSR W. K. w uzasadnieniu wyroku sfałszował zeznania świadków powołując się na nie w formie sprzecznej z protokołem, twierdząc w uzasadnieniu, że B. i Z. K. , W. S. i M. C. P. mieli wskazać oskarżonego jako sprawcę, gdy wg protokołów nie byli świadkami, a zeznania korelowały z wyjaśnieniami oskarżonego i gdy B. K. zeznała, że wyszła po bójce jako pierwsza i tam spotkała nie oskarżonego tylko poszkodowanego, jego żonę i M. G., cytując jego słowa: «to za brata»". W odpowiedzi na skargę Prokurator wniósł o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości sądów administracyjnych. Jednocześnie wyjaśnił, że Prokuratura Okręgowa w W. pod sygn. [...], z wniosku skarżącego, podejmowała działania nadzorcze na podstawie § 73 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 07 kwietnia 2016 roku Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury odnośnie do postępowania Ds. [...] Prokuratury Rejonowej w W. w przedmiocie podjęcia prawomocnie zakończonego postępowania stosując tryb § 256 ust. 2 Regulaminu prokuratorskiego. W toku tych postępowań D. J. składał liczne pisma procesowe, które podlegały rozpoznaniu w trybie procedury karnej, a o wynikach postępowania m.in. o sygn. akt [...] D. J. był informowany. Tymczasem w dniu 12 stycznia 2022 roku D. J. złożył przedmiotową skargę na bezczynność Prokuratury twierdząc ponownie, że dopuściła się takowej właśnie w związku z postępowaniem [...]. Prokurator podkreślił, że z treści tej skargi i zawartych w niej zarzutów wynika, iż jest ona związana ściśle z czynnościami procesowymi w trybie postępowania karnego i nie ma związku z właściwością Sądów Administracyjnych zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prokurator dodał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie nadzoruje Prokuratora w zakresie prowadzonych indywidualnie postępowań. Wszelkie aspekty takich postępowań, zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, nadzorczego w trybie przepisów Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 roku Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury jak i sądowego - wykraczają poza zakres kognicji Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej niniejszą skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Skarżący bowiem przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora w sprawie rozpoznania jego wniosku o udzielenie odpowiedzi co do kwestii wynikających z postępowania nadzorczego o sygn. [...] prowadzonego przez Prokuratorów tej Prokuratury. Podkreślenia wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie nadzoruje Prokuratora w zakresie dokonywanych analiz akt prowadzonych w ramach nadzoru służbowego. Funkcja powyższa jest realizowana w oparciu o nadzór instancyjny przewidziany stosownymi przepisami ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. o Prokuraturze (Dz.U. z 2021 poz. 66 ze zm.) i Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1206 ze zm.). Zatem wszelkie aspekty tego postępowania wykraczają poza zakres kognicji sądu administracyjnego. Działalność właściwych organów w zakresie prowadzenia postępowań nadzorczych nie należy bowiem do administracji publicznej w rozumieniu przepisów p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.