II SAB/Sz 38/05
WyrokWSA w Szczecinie2005-10-27
Skład orzekający: Iwona Tomaszewska, Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli nie załatwi wniosku o udzielenie informacji publicznej w formie przewidzianej ustawą o dostępie do informacji publicznej, nawet jeśli uzna, że żądane dane nie podlegają udostępnieniu?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli nie załatwi wniosku o udzielenie informacji publicznej w formie przewidzianej ustawą o dostępie do informacji publicznej. Załatwienie wniosku powinno nastąpić poprzez udzielenie informacji, poinformowanie o braku jej objęcia ustawą lub wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia. Samo stwierdzenie, że dane są "wykluczone" przez przepisy, bez formalnego załatwienia sprawy, stanowi bezczynność.Stan faktyczny
Skarżący F.S. zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy o udzielenie informacji dotyczącej podstaw czynności sprawdzających jego zatrudnienie oraz o kserokopie pisma sugerującego to zatrudnienie. Organ wyjaśnił, że nie wszczęto postępowania administracyjnego i odmówił udostępnienia dokumentacji, powołując się na przepisy o ochronie danych osobowych. Skarżący złożył skargę na bezczynność organu, domagając się dostępu do akt i kopii pism. Sąd uznał skargę za uzasadnioną.Rozstrzygnięcie
Zobowiązanie Starosty do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi oraz zasądzenie od Starosty na rzecz skarżącego kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Asesor WSA Arkadiusz Windak / spr./, Protokolant Maria Rosochacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005r. sprawy ze skargi F. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie informacji publicznej I. zobowiązuje Starostę [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego F. S. z dnia [...] r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, II. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącego F. S. kwotę /.../ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
F.S. pismem z dnia [...] r. zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] Filia w [...] z wnioskiem o udzielenie informacji na jakiej podstawie podjęte zostały czynności sprawdzające Jego zatrudnienie w Zakładzie Stolarskim "M." w [...], a w szczególności o dostarczenie kserokopii pisma sugerującego to zatrudnienie ze wskazaniem osoby, która takie zawiadomienie złożyła.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...], działający z upoważnienia Starosty Powiatowego w [...], pismem z dnia [...] r. wyjaśnił, że w sprawie nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a jedynie działania zmierzające do ustalenia, czy jako osoba bezrobotna nadal spełnia warunki określone w ustawie z dnia [...] r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001). Odnosząc się do żądania dostarczenia wymienionej dokumentacji organ wskazał, że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) wykluczają taką możliwość.
Niezadowolony z takiego załatwienia sprawy F.S. złożył zażalenie na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...], którego efektem było uzyskanie stanowiska Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego, który pismem z dnia [...]r. wyjaśnił, iż odmowa wskazania osoby, która dokonała zgłoszenia o rzekomym zatrudnieniu strony w Zakładzie Stolarskim "M" jest uzasadniona przepisem art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. Nr 133, poz. 883 ze zm.).
F.S. pismem z dnia [...] r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę, z której wynika, iż domaga się nakazania Powiatowemu Urzędowi Pracy w [...] Filia w [...] umożliwienia dostępu do akt oznaczonych sygn. [...] a przede wszystkim wydania kopii pism w tych aktach zawartych z wykazaniem osoby, która zawiadomiła Powiatowy Urząd Pracy o wykonywaniu przezeń pracy na rzecz Zakładu Stolarskiego "M" w [...], której to pracy nie wykonywał.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 § 2 w/w ustawy. Stosownie zaś do art. 149 tej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje dany organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu. Stwierdzić należy, że zobowiązanie takie może nastąpić wówczas, gdy przepisy prawa przewidują działanie danego organu w określonej formie, a organ pozostaje w zwłoce z formalnoprawnym załatwieniem sprawy.
Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
Okolicznością stanowiącą podstawę złożenia przez F.S. skargi do tut. Sądu stało się niezrealizowanie przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...] żądania skarżącego z jakim zwrócił się do organu, a dotyczącego w istocie udzielenia informacji o danych personalnych osoby, która zawiadomiła organ o Jego rzekomym zatrudnieniu i dostarczenia kopii pisma to zawiadomienie stanowiącego. W związku z tym wniesioną przez F.S. skargę Sąd zakwalifikował jako skargę na bezczynność Starosty [...], w imieniu którego działał Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej obliguje dysponenta tej informacji do jej udzielenia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zgodnie z art. 16 ust. 1 w/w ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna przybrać formę decyzji administracyjnej. Jeżeli natomiast okazałoby się, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu wspomnianej ustawy, to wówczas należy poinformować podmiot zainteresowany o tym fakcie zwykłym pismem (podob. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02, M. Prawn. z 2003 r. nr 4, poz. 148).
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...], odpowiadając na wniosek skarżącego z dnia [...] r. stwierdził, że możliwość udostępnienia F.S. żądanych danych jest "wykluczona" przez przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z odpowiedzi na skargę można wnioskować, iż organ uznał, że w sprawie zachodzi wyłączenie jawności informacji publicznej z uwagi na konieczność ochrony danych osobowych, co wypełniałoby hipotezę art. 22 ust. 1 w/w ustawy. Wskazany przepis stanowi również, że w sytuacji w której podmiotowi odmówiono dostępu do informacji publicznej z uwagi na wyłączenie jej jawności, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Oznacza to, iż w każdym z w/w przypadków na organie ciążył obowiązek odpowiedniego załatwienia sprawy wniosku o udzielenie żądanej informacji. Jak już wskazano wyżej, załatwienie wniosku, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, winno nastąpić bądź w formie pisma organu informującego, że żądane dane nie są objęte regulacją ustawy, albo poprzez udzielenie żądanej informacji, bądź w formie decyzji odmawiającej udzielenia informacji, co ewentualnie umożliwiłoby skarżącemu podjęcie dalszych kroków prawnych.
W przedstawionych okolicznościach Sąd uznał, że wniosek F. S. z dnia [...] r. wszczął postępowanie w sprawie o udzielenie informacji publicznej i w takim przypadku, organ zobowiązany był do załatwienia sprawy w trybie uregulowanym ustawą o dostępie do informacji publicznej.
Skoro organ nie załatwił wniosku skarżącego w przepisanym trybie, bowiem za takowe nie można uznać sformułowanie przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...] pisma z dnia [...] r., należało stwierdzić, że zachodzi bezczynność organu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania orzeczenie zostało oparte na art. 200 cytowanej wyżej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło