II SAB/Sz 39/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 marca 2015 r. A.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samodzielnego Publicznego ZOZ w C. w przedmiocie udostępnienia jej informacji publicznej na wniosek z dnia 26 stycznia 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 marca 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania Sądu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 2 kwietnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej – karta 19 akt. Skarżąca nie uiściła wymaganej opłaty sądowej w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu, albowiem skarżąca nie uiściła w terminie do dnia 9 kwietnia 2015 r. opłaty sądowej od skargi w wysokości 100 zł. W tej sytuacji należało uznać, że skarga nie została należycie opłacona i nie może otrzymać dalszego prawidłowego biegu. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.