II SAB/Sz 4/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 3 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prokuratora [...] w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę M. S., pismem z dnia 28 listopada 2022 r.. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Prokuratora Rejonowego S. w S., polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącego, złożonego w prowadzonej przez Prokuratora sprawie o sygn. akt [...] Wniosek dotyczył udzielenia odpowiedzi: "na czyją szkodę było działanie biegłych którzy wydali opinię sądowo – psychiatryczną". Prokurator Rejonowy S. w S., w odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 12 lutego 2024 r., wniósł o pozostawienie pisma z dnia 28 listopada 2022 r. bez rozpoznania uznając, że brak jest podstaw do przyjęcia, że stanowi ono skargę, o której mowa w art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś sprawa której dotyczy pismo nie jest sprawą z zakresu właściwości sądów administracyjnych. Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2024 r. Sąd zwrócił się do Prokuratora Rejonowego S. w S. o nadesłanie potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii pism skarżącego ("wniosków o udzielenie odpowiedzi") złożonych do sprawy [...] W zakreślonym terminie Prokurator nie udzieli odpowiedzi na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1634, zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Analiza złożonej skargi dowodzi, że skarżący bezczynności Prokuratora Rejonowego S. w S. upatruje w braku odpowiedzi w sprawie złożonego przez niego wniosku do prowadzonego przez tego Prokuratora postępowania karnego o sygn. akt [...] Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżący nie wskazywał, aby jego intencją było uzyskanie informacji publicznej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani też nie powoływał się na przepisy tej ustawy. Stwierdzić należy, że w powołanej przez skarżącego sprawie Prokurator Rejonowy S. w S. nie występuje jako organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, który wydaje decyzje, postanowienia, bądź inne akty z zakresu administracji publicznej. Do zadań ustawowych prokuratora należy ściganie przestępstw i stanie na straży praworządności (art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, Dz.U. z 2024 poz. 390 t.j.), a tego rodzaju działalność nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki sąd administracyjny nie nadzoruje ponadto prokuratora w zakresie prowadzonych indywidualnie postępowań. Ustawodawca nie przewidział możliwości sprawowania kontroli przez sądy administracyjne nad działaniem prokuratury, tj. możliwości oceny, czy i jakie prokurator powinien podjąć kroki w ramach przyznanych mu uprawnień. Wszelkie aspekty postępowania karnego zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora reguluje ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2024 poz. 37 t.j.). Działalność organów prowadzących postępowanie karne w takim zakresie, w jakim polega ona na prowadzeniu tego postępowania nie należy zatem do administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należało, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.