II SAB/Sz 41/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi E. C. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć skargę W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...]r. E. C. wniosła o nakazanie Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, podjęcie czynności zmierzających do wyegzekwowania od T. M. wykonania obowiązku doprowadzenia terenu do stanu poprzedniego, orzeczonego decyzją z dnia [...]r. Skarżąca zarzuciła, że organ I instancji od sześciu lat jest bezczynny i nie została wykonana w całości powyższa decyzja. Inspektor Nadzoru Budowlanego, odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazujące, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte i toczy się. Decyzją z dnia [...]r. nakazano T. M. rozbiórkę muru oporowego postawionego na granicy działki [...] i [...] przy ul. [...] w [...], i doprowadzenie terenu do stanu poprzedniego. T. M. wykonał rozbiórkę muru oporowego, co potwierdziły oględziny nieruchomości przeprowadzone w dniu [...]r. W dniu [...]r. skierowane zostało upomnienie do zobowiązanego w celu wykonania obowiązku doprowadzenia terenu do stanu poprzedniego, z pouczeniem, że w przypadku nie wykonania, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, Sąd administracyjny jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ustawy, tj. gdy organ nie wydaje w terminie decyzji administracyjnej , postanowienia, na które służy zażalenie, albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, czy też nie wydaje innych niż wymienione aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi wniesionej przez E. C., właścicielkę nieruchomości przy ul. [...] w [...], jest bezczynność organu egzekucyjnego I instancji w zakresie wyegzekwowania obowiązku nałożonego na T. M. ostateczną decyzją nakazującą doprowadzenie terenu do stanu poprzedniego. Stosownie do art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm./, na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Z treści powyższego przepisu wynika, że E. C. przysługuje prawo strony w postępowaniu administracyjnym /egzekucyjnym/ i sądowoadministracyjnym, ponieważ przysługuje Jej prawo domagania się podjęcia stosownych czynności egzekucyjnych. Z przepisu tego wynika również szczególny tryb kwestionowania bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym, a mianowicie tryb postępowania administracyjnego. Oznacza to, że uprawniona strona wnosi skargę na bezczynność organu egzekucyjnego do właściwego organu wyższego stopnia, czyli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Dopiero na jego postanowienie oddalające skargę w przedmiocie bezczynności służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego /art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a/. Tak więc sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia oddalające skargi przewidziane w art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także na bezczynność organów wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania skarg na bezczynność organów niższego stopnia. W tych okolicznościach skarga okazała się przedwczesna i niedopuszczalna. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę odrzucił.