II SAB/Sz 42/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie organu postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] J.C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o wyłączenie organu. Zarządzeniem z dnia [...] Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu, oraz do nadesłania kopii tego wezwania z dowodem nadania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu [...] (vide : karta 11 akt sądowych). Pismem z dnia [...] skarżący wniósł o sprostowanie i uzupełnienie ww. zarządzenia stosownie do art. 167 i 159 ustawy P.p.s.a. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. sąd oddalił wnioski skarżącego o sprostowanie i uzupełnienie zarządzenia z dnia [...]. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu [...] (vide : zwrotka karta 30 akt). Na postanowienie skarżący wniósł zażalenie ([...]). Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżący zgłosił wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. sąd zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił mu adwokata z urzędu. Pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat R.S. Postanowieniem z dnia 18 września 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie w zakresie sprostowania i odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie w zakresie uzupełnienia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]. Pismem z dnia [...] skarżący wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów tego sądu. Skarżący nie określił z imienia i nazwiska poszczególnych sędziów, których wyłączenia się domaga, ani też nie podał przyczyn swojego żądania i nie wskazał okoliczności uprawdopodabniających jego wniosek. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia [...], sąd wezwał pełnomocnika skarżącego, wyznaczonego z urzędu w dniu [...] na zasadzie prawa pomocy, do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, poprzez : - wskazanie sędziego z imienia i nazwiska, -podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, -powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. W odpowiedzi na zobowiązanie adwokat R.S. wskazał, że nie uzyskał w tym zakresie stanowiska skarżącego, zaś jako pełnomocnik strony nie znajduje podstaw do wniesienia przedmiotowego wniosku w tej sprawie. Prawomocnym zarządzeniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny - wobec nieuzupełnienia braków formalnych - pozostawił wniosek o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania sądu jest skarga J.C. na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie organu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) – zwanej dalej "K.p.a.". Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie oznacza to, że skarga na bezczynność Prezesa SKO powinna zostać poprzedzona wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa - w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 K.p.a. Z akt sprawy nie wynika, żeby takie wezwanie zostało skierowane do organu, zaś skarżący, pomimo wezwania sądu, nie nadesłał potwierdzenia wniesienia do SKO takiego pisma. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a., zaniechanie wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność tego organu. Skarżący nie wyczerpał bowiem przysługujących mu środków zaskarżenia, tak więc nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.