II SAB/Sz 44/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę Z.C. pismem z dnia 16 marca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie "braku odpowiedzi na pismo z dnia 30.10.2013 r. oraz nie zapoznanie się z pismem z dnia 27.04.2012 r. i nie udzieleniem na nie odpowiedzi". W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że na wskazane w treści skargi pismo z dnia 30 października 2013 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia [...]. Następnie w dniu 27 lipca 2015 r. wpłynęło pismo skarżącego zawierające w załączeniu kopię ww. pisma z dnia 30 października 2013 r. Na ww. pismo organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 30 lipca 2015 r. (organ załączył kopie ww. pism ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru korespondencji). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podał nadto, że wskazane w skardze pismo z dnia 27 kwietnia 2012 r. złożone zostało w kancelarii Starostwa Powiatowego. Pismo to zostało przekazane przez Starostę w dniu [...] r. Nie zawierało jednak wniosku, ani żądania, na które organ winien był udzielić odpowiedzi. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2016 r. Sąd zobowiązał Z. C. do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia) –w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2016 r. Pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. (data nadania) Z.C. zwrócił się do Sądu z prośbą "o zwrot dokumentów tej sprawie celem skierowania skargi najpierw do WINB ". W dniu 20 maja 2016 r. (po upływie wyznaczonego przez sąd terminu) Z.C. złożył pismo, w którym wyjaśnił między innymi, że dwukrotnie zwracał się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udzielenie odpowiedzi na jego pismo, a ponadto dwukrotnie składał skargę do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.) Warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie organem tym jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , co wynika z treści art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290). Z akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy nie wynika, aby skarżący zadośćuczynił powyższemu wymogowi, również on sam wezwany do wykazania tej okoliczności, nie uczynił tego w wyznaczonym przez Sąd terminie. Z uwagi na tę okoliczność należało uznać, że warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji w postaci uprzedniego wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy, na podstawie art. 37 § 1 K.p.a., nie został spełniony. Niewykorzystanie przez stronę środka zaskarżenia, który powinien poprzedzać wniesienie skargi powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.