II SAB/Sz 45/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. J.C. pismem z dnia [...]r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza [...], polegającą na pozostawieniu bez biegu wniosku skarżącego z dnia [...]r. o wznowienie rozpoznania sprawy "akta [...], gdzie nie rozpoznano sprawy o naprawienie wyrządzonej szkody i krzywdy". Skarżący twierdzi, że dodatkowym dowodem w sprawie bezczynności organu jest pismo zastępcy Burmistrza [...] z dnia [...] do Przewodniczącej Rady Miejskiej w [...] w sprawie Nr [...]. Ponadto skarżący wyraził negatywną ocenę działalności Burmistrza w przedmiotowej sprawie. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga J.C. dotyczy zarzutu nie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. o wznowienie rozpoznania sprawy dotyczącej stwierdzenia szkody wyrządzonej na nieruchomości skarżącego przez wiatrołom, co miało miejsce trzy lata temu. Organ stwierdził, że sprawa ta została załatwiona niezwłocznie po jej zgłoszeniu. Ponadto organ wyjaśnił, że nie znajduje potwierdzenia zarzut skarżącego, że pozostawiono bez żadnego rozpoznania i odpowiedzi pismo zastępcy Burmistrza z dnia [...] skierowanego do Przewodniczącej Rady Miejskiej w [...] w sprawie wniosku z dnia [...]r. Burmistrz stwierdził ponadto, że wniosek skarżącego był przedmiotem uchwały Rady Miejskiej w [...], którą skarżący otrzymał w dniu [...]r. Sprawa ta była również rozpatrywana przez Radę Miejską w [...] uchwałą Nr VI/32/07 z dnia 27 lutego 2009r. Według organu skarga z dnia [...]r. dotyczyła spraw już wcześniej rozpatrzonych przez Radę Miejską w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącego skargi powszechnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie J.C. zarzuca Burmistrzowi [...] bezczynność w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] r. o wznowienie rozpoznania sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia [...].o naprawienie szkody wyrządzonej przez wiatrołom na nieruchomości stanowiącej własność J.C.. Skarga ta dotyczy również zarzutów wobec Burmistrza , że zaniechał podjęcia działań w celu merytorycznego załatwienia żądania strony zgodnie z wnioskiem. Zakres kontroli działalności administracji publicznej dokonywanej przez sądy administracyjne określa przepis art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D z U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie treścią wskazanego wyżej art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a (§ 2). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Na podstawie analizy treści skargi oraz akt sprawy Sąd stwierdził, że skarżący zarzuca Burmistrzowi [...] bezczynność w sprawie naprawienia szkody wyrządzonej w majątku skarżącego, która z uwagi na przedmiot sprawy nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Żądanie naprawienia szkody należy do kategorii spraw z zakresu prawa cywilnego. Poszkodowany może żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych wynikających z przepisów Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne. J.C. przedstawił ponadto zarzut przewlekłości w podjęciu działań przez Burmistrza w celu załatwienia podania. Skarżący powołał się przy tym na art. 231 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten odnosi się do postępowania skargowego, prowadzonego na podstawie przepisów działu VIII K.p.a. W myśl art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII K.p.a., bowiem tryb skargowy, jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone, prowadzony jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Reasumując w przypadku skierowania do organu administracji publicznej żądania o charakterze cywilnoprawnym, czy też wniesienia do tego organu skargi powszechnej na podstawie art. 227 i następne Kodeksu postępowania administracyjnego, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie. Przedmiotowa sprawa nie należy zatem do kategorii spraw wskazanych w powołanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co czyni niniejszą skargę niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie postanowienia.