II SAB/Sz 45/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. F. i Z. F. na bezczynność Burmistrza D. w przedmiocie rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] ([...]) złotych. W. G. F. i Z. F. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2016 r. sąd wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu skarżący wyczerpali środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Burmistrza oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 20 kwietnia 2016 r. W dniu 25 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżących złożył pismo, w którym oświadczył, że działając w imieniu skarżących cofa ich skargę na bezczynność Burmistrza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie, wyjaśnić należy, że obowiązkiem sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku bezczynności i przewlekłości organu strona, przed wniesieniem skargi do sądu, zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 K.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia na jego bezczynność do organu wyższego stopnia. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazali, że wyczerpali opisany tryb z art. 37 § 1 K.p.a. Odnosząc się do złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, należy wskazać, iż nie mogło być ono uwzględnione, a w konsekwencji postępowanie sądowe nie mogło zostać umorzone, bowiem cofnąć można tylko skargę skutecznie wniesioną. Skargi niedopuszczalnej nie można uznać za skargę skutecznie wniesioną. Mając na uwadze powołane wyższej przepisy, skargę należało odrzucić, gdyż skarżący nie wyczerpali ustawowego trybu prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., sąd orzekł, jak w postanowieniu.