II SAB/Sz 46/08

Dnia 15 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. Nr Ko [...] Prokurator Rejonowy pozostawił bez biegu pismo P. J. z dnia [...]r., z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych tego pisma. W dniu [...] r. P. J. złożył w Prokuraturze Rejonowej wniosek o wznowienie postępowania sygn. [...] w sprawie nieudzielenia informacji publicznej z dnia [...]r. "z powodu licznych błędów i wypaczeń jakie ktoś dokonał w tym postępowaniu". W dniu [...] r. P. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prokuratora Rejonowego polegającą na nie rozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] o wznowienie postępowania w sprawie [...]. Prokurator Rejonowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W myśl art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 z późn. zm.), odmowa udostępnienia informacji publicznej, oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji, następują w drodze decyzji. Zgodnie z art. 16 ust. 2 tej ustawy, do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z wyjątkami wskazanymi w pkt 1 i 2. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje wydanie decyzji administracyjnej jedynie w dwu wskazanych wyżej przypadkach, tj. w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej i w przypadku umorzenia postępowania, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy. Natomiast udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, która nie przybiera formy decyzji administracyjnej (art. 10, 11, 13, 14 ustawy), podobnie jak poinformowanie wnioskodawcy, że podmiot do którego skierował on żądanie, nie posiada informacji wskazanej we wniosku, lub że informacja publiczna została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, ewentualnie, że treść wniosku nie dotyczy sprawy z zakresu podlegającego udostępnieniu w trybie przewidzianej powołaną wyżej ustawą. Tym samym udzielenie informacji publicznej w formie decyzji administracyjnej może być uznane za wydanie jej bez podstawy prawnej, co stanowi podstawę stwierdzenia nieważności takiej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. W instytucji wznowienia postępowania występuje też wyraźnie aspekt materialno-prawny, a mianowicie prawo do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Z analizy przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz przepisów dotyczących wznowienia postępowania zawartych w rozdziale 12 k.p.a. wynika, że instytucja wznowienia postępowania nie może mieć zastosowania do decyzji ostatecznych wydanych na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie jest bowiem możliwe, po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, wydanie decyzji rozstrzygającej co do istoty wniosek o udzielenie informacji publicznej, bowiem udzielenie informacji publicznej nie następuje w formie decyzji lecz jest czynnością materialno-techniczną. Ponieważ instytucja wznowienia postępowania nie znajduje zastosowania do decyzji wydanych na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, Prokurator Rejonowy nie był zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...]r. o wznowienie postępowania, nie może zatem pozostawać w bezczynności. Zdaniem Sądu, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, dotycząca wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, nie jest dopuszczalna. Z powodu wskazanego powyżej, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.