II SAB/Sz 46/13

Dnia 5 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i D. S. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie uznania za stronę postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącym uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych J.S. i D.S., właściciele działki nr [...] położonej przy [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie uznaniu skarżących za stronę w toczącym się postępowaniu administracyjnym dotyczącym samowolnej zmiany sposobu użytkowania części budynku magazynowo-biurowego posadowionego na działce nr [...] oraz rozbudowy tego budynku. Skarżący podali, że pismem z dnia [...]zwrócili się do organu nadzoru budowlanego I instancji z wnioskiem o uznanie ich za strony w toczącym się postępowaniu, ale organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w tej sprawie. Wobec tego skarżący złożyli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na bezczynność organu I instancji, ale organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] odmówił wyznaczenia organowi I instancji dodatkowego terminu do załatwienia uznając, że skarżący nie są stroną w tym postępowaniu. W dalszej części skargi J.S. i D.S.wyjaśnili, że przysługuje im przymiot strony w toczącym się postępowaniu ponieważ należąca do nich działka nr [...] pełni rolę służebną wobec każdoczesnego właściciela działki nr [...] na której poprzednio znajdowały się zabudowania gospodarcze, samowolnie przekształcone w lokale mieszkalne, najpierw wynajmowane o obecnie sprzedawane. Zmiana sposobu użytkowania zabudowań na działce nr [...] wiąże się ze znacznym obciążeniem działki skarżących, dużo większym niż zakładane przy ustanawianiu służebności, ponieważ z nieruchomości na której dotychczas prowadzono działalność gospodarczą w godz. od [...] przez pięć dni w tygodniu, znajduje się obecnie budynek użytkowany jako mieszkalny wielorodzinny w którym okresowo mieszka od kilku do kilkunastu rodzin, posiadających kilaka do kilkunastu samochodów, korzystających z drogi kilka razy na godzinę do późnych godzin nocnych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że przeprowadził dwa postępowania administracyjne dotyczące działki nr [...] w których wydał postanowienie z dnia [...] nakazujące wstrzymanie robót budowlanych i nakładające obowiązek przedstawienia inwentaryzacji wykonanych robót oraz oceny technicznej zgodności wykonanych robót z obowiązującymi przepisami, a po przedłożeniu tych dokumentów wydał decyzję z dnia [...] nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych. Natomiast w postępowaniu dotyczącym samowolnej zmiany sposobu użytkowania części budynku magazynowo-biurowego na funkcję mieszkalną organ I instancji wydał postanowienie z dnia [...] r. nakładające na współwłaścicieli obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej. Decyzją z dnia [...] nałożono na inwestorów obowiązek wykonania określonych czynności wynikających z ekspertyzy. Za strony w tych postępowaniach uznani zostali jedynie współwłaściciele działki nr [...] natomiast skarżący nie zostali uznani za stronę ponieważ są właścicielami działki sąsiedniej nr [...] która nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] a fakt obciążenia działki skarżących służebnością przechodu i przejazdu na rzecz nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr [...] – niezależnie od znajdujących się na niej obiektów, nie może być podstawą automatycznego uznania wnioskodawców za stronę w toczącym się postępowaniu legalizacyjnym. Ponieważ samowolnie wykonane roboty budowlane nie dotyczą budowy, a jedynie przebudowy obiektu na przedmiotowej działce, organ I instancji uznał, że obszar oddziaływania ogranicza się jedynie do działki nr [...] a stronami postępowania są współwłaściciele nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dopuszcza skargę na bezczynność organu administracji w przypadku, gdy organ ten pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie organ nie podjął czynności zmierzających do rozpoznania sprawy albo wprawdzie prowadził postępowanie lecz nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub nie podjął stosownej czynności. Należy jednak zaznaczyć, że skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo też zobowiązany jest podjąć czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie podniesiony został zarzut bezczynności w przedmiocie uznania skarżących za stronę w toczącym się postępowaniu legalizacyjnym dotyczącym samowolnej zmiany sposobu użytkowania części budynku magazynowo-biurowego na działce nr [...], w drodze decyzji administracyjnej. Przy czym postępowanie to się toczy, ale bez udziału skarżących. Ani z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) na podstawie której zostało wszczęte postępowanie legalizacyjne, ani z przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) nie wynika obowiązek określania przez organ nadzoru budowlanego, w drodze odrębnej decyzji administracyjnej, kręgu podmiotów uznanych za strony postępowania. Żądanie wydania takiej decyzji, jako nie znajdujące oparcia w normie ustawowej, jest niedopuszczalne. W konsekwencji zatem i zarzut bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało uznać za niedopuszczalny. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu sądowego wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tej ustawy.