II SAB/Sz 48/22

PostanowienieWSA w Szczecinie2022-05-10

Skład orzekający: Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej postępowania karnego należy do właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej postępowania karnego nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a nie nadzór nad działalnością sądów powszechnych. Zakres kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących bezczynności jest zamknięty i nie obejmuje sytuacji, gdy przedmiotem skargi są kwestie merytoryczne i proceduralne w sprawie prowadzonej na podstawie przepisów postępowania karnego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej postępowania karnego. Skarżący domagał się wyjaśnień dotyczących podstaw uznania jego odpowiedzialności w sprawie karnej oraz negatywnie ocenił pracę sędziów. Organ wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi, wskazując, że udzielono odpowiedzi na zapytania skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. [...] II SAB/Sz 48/22 P O S T A N O W I E N I E Dnia 10 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę Sygn. akt II SAB/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E D. J. (zwany dalej: "skarżącym") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Sądu w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej sprawy o sygnaturze akt II Ko 2049/.11 ST W.. Skarżący wskazał, że Prezes Sadu Rejonowego w W. wielokrotnie był wzywany i ponaglany do udzielenia informacji, m.in. na podstawie jakich przepisów uznano jego odpowiedzialność w sprawie II Ko 2049.11 SR W.. Skarżący uważa, że doszło do szeregu nieprawidłowości w postępowaniu karnym odnośnie oceny zebranego materiału dowodowego w postaci zeznań świadków. Ponadto skarżący negatywnie ocenił pracę sędziów Sądu Rejonowego w W.. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu (dalej "organ") wniósł o odrzucenie albo oddalenie skargi. Wskazał, że na wszelkie zapytania dotyczące sprawy zostały skarżącemu udzielone odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu przez Sąd. Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza badanie dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zakres kognicji sądu administracyjnego ustawodawca określił w art. 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ustawodawca określił również na jakie akty i czynności służy skarga do sądu, stanowiąc w art. 3 § 2 p.p.s.a., że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej niniejszą skargą, należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Przedmiotem skargi nie jest zatem zaniechanie - bezczynność – powstałe w ramach realizacji zadań organu administracji publicznej i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej, a dotyczy kwestii merytorycznych i proceduralnych w sprawie prowadzonej na podstawie przepisów postępowania karnego oraz postępowania karnego wykonawczego. Wskazać należy, że sądy administracyjne nie sprawują zewnętrznego nadzoru nad działalnością sądów powszechnych, bowiem takiej kompetencji nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga okazała się tym samym niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło