II SAB/Sz 49/14

Dnia13 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Starosty w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. J. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Starosty w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego skarżącej. W odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw prawnych do wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu. Jeżeli natomiast istnieją dowody, że dane zawarte w ewidencji różnią się od stanu faktycznego na gruncie, J. W. powinna złożyć stosowny wniosek wraz z dokumentacją niezbędną do wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków, sporządzoną przez upoważnionego geodetę i klasyfikatora, czego nie uczyniła. Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. (doręczonym w dniu 23 kwietnia 2014 r.) skarżąca została zobowiązana do wykazania w terminie siedmiu dni, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Starosty złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 K.p.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca na zobowiązanie Sądu nie odpowiedziała. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.) organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego Zatem przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Starosty w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, jest uprzednie złożenie zażalenia na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarżąca nie wykazała, by przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty złożyła zażalenie na bezczynność tego organu do organu administracji geodezyjnej i kartograficznej wyższego stopnia. Ponieważ skarżąca, przed wniesieniem skargi na bezczynność nie skorzystała z przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.