II SAB/Sz 5/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz Stowarzyszenia A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu koszów postępowania sądowego. W dniu 6 stycznia 2014 r. Stowarzyszenie O. z siedzibą w J., powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198), zwróciło się drogą elektroniczną – poprzez Internet - do Urzędu Miejskiego w G., z prośbą o przesłanie na adres [...], krótkiej informacji : 1) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2013 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom ? 2) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmin miała obowiązujące w 2013 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom ? 3) ilu bezdomnym psom/kotom zapewniono opiekę na koszt gminy w 2013 r. (nie licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich) ? 4) jaki był w 2013 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt (wyłapywanie/odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne) ? Ponadto, Stowarzyszenie wniosło o udostępnienie treści i postaci umowy (umów) o zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom w 2013 r. Dnia 17 grudnia 2014 r. Stowarzyszenie O. wniosło, za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy G., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ nie udzielił informacji publicznej, o którą wystąpiło Stowarzyszenie w dniu 6 stycznia 2014 r., pomimo wysłanego w dniu 9 lutego 2014 r. przypomnienia o złożonym wniosku. W związku z tym skarżące Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie, że bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy G. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie organu do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem z dnia 6 stycznia 2014 r., oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Odpowiadając na skargę Burmistrz G. wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że po otrzymaniu wniosku z dnia 6 stycznia 2014 r. o udzielenie informacji publicznej, po 8 dniach, tj. 14 stycznia 2014 r. pełniący obowiązki kierownika schroniska dla zwierząt sporządził pismo, w którym udzielił informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem Stowarzyszenia. Pismo to zostało załączone w formie elektronicznej do wiadomości e-mail wysłanej do strony skarżącej w dniu 15 stycznia 2014 r. Dodatkowo wskazano w piśmie numer telefonu do kontaktu, w razie dalszych ewentualnych pytań co do udzielonej odpowiedzi. Po otrzymaniu skargi dokonano ponownej weryfikacji przesłanej informacji. Ustalono, że wskutek oczywistej omyłki pisarskiej udzielenie informacji publicznej zostało wysłane (przekazane) stronie skarżącej na adres [...] zamiast na adres [...]. Przekazanie skarżącej pisma zwierającego informację publiczną zostało poprzez omyłkę pisarską wysłane na inny adres, niż wskazany we wniosku. Organ nie miał ani woli, ani zamiaru, aby odmówić udzielenia informacji publicznej. Był przekonany, że odpowiedź zawierająca informację publiczną została skutecznie doręczona Stowarzyszeniu. Ponadto, po wysłaniu wyżej wskazanej wiadomości e-mail organ nie otrzymał z serwerów obsługujących korespondencję elektroniczną komunikatu jakoby adres poczty elektronicznej został błędnie wpisany i nie istnieje. W dniu 30 grudnia 2014 r. organ przesłał na adres e-mail [...] odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej, tj. informację tożsamą z tą wysłaną w dniu 15 stycznia 2014 r. Tym samym organ uczynił zadość obowiązkowi wyrażonemu w art. 1 ust. 1 ustawy. W piśmie procesowym z dnia 28 lutego 2015 r. Stowarzyszenie wyraziło pogląd, że w niniejszej sprawie nie można mówić o oczywistej omyłce pisarskiej, gdyż za taką nie sposób uznać stworzenie zupełnie nowego adresu poczty elektronicznej, na który następnie organ przekazał odpowiedź. Na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. pełnomocnik Burmistrza Miasta i Gminy G. wniósł o dołączenie do akt sprawy wydruku listu elektronicznego skierowanego 14 stycznia 2015 r. przez Stowarzyszenie O. do Urzędu Miejskiego w G., z którego wynika, że Stowarzyszenie uznaje, iż żądana informacja publiczna została mu udostępniona. W wyniku rozpoznania ww. wniosku, Sąd, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił dopuścić dowód z ww. przedłożonego wydruku poczty elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszej sprawie stała się bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy G. związana z rozpoznaniem wniosku Stowarzyszenia O. z dnia 6 stycznia 2014 r. o udzielenie informacji publicznej. Niesporne w sprawie jest, że oczekiwane przez stronę skarżącą informacje obejmowały swym zakresem dane o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), zwanej dalej również "ustawą". Udzielenie skarżącemu Stowarzyszeniu informacji miało dotyczyć bowiem realizacji przez Gminę zadań nałożonych na nią przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r., Nr 106, poz. 1002 ze zm.) i wydatkowaniu na ten cel środków publicznych. Do zadań tych należy m.in. zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie, co wynika wprost z art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Burmistrz Miasta i Gminy G. był zatem podmiotem zobowiązanym do załatwienia przesłanego doń drogą elektroniczną wniosku o udzielenie informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy). Ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów i wyjaśnień wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został wniesiony do organu w dniu 6 stycznia 2014 r. Odpowiedź na ten wniosek dla Stowarzyszenia została przygotowana już w dniu 14 stycznia 2014 r. Jej przesłanie nastąpiło drogą elektroniczną w dniu 15 stycznia 2014 r., o czym świadczy wydruk z poczty elektronicznej. Z wydruku tego wynika jednak, co jest w sprawie niekwestionowane, że przygotowana informacja publiczna została przesłana na adres [...], zamiast na adres [...]. Ostatecznie, dopiero wskutek wniesienia przez Stowarzyszenie skargi, która wpłynęła do Urzędu Miejskiego w G. w dniu 22 grudnia 2014 r., organ zorientował się o skierowaniu informacji publicznej na niewłaściwy adres poczty elektronicznej, po czym w dniu 30 grudnia 2014 r. przygotowaną 14 stycznia 2014 r. informację publiczną przekazał na adres Stowarzyszenia wskazany we wniosku. Ostateczne uzyskanie wnioskowanej informacji publicznej należy uznać za bezsporne, o czym świadczyć może m.in. treść pisma procesowego strony skarżącej z dnia 28 lutego 2015 r., jak i zwrotny e-mail Stowarzyszenia z dnia 14 stycznia 2015 r. na przesłaną mu informację publiczną, w którym podano m.in. że "W związku z udostępnieniem żądanej informacji publicznej uprzejmie informuję, iż wnioskodawca rozważy możliwość cofnięcia skargi na bezczynność organu, o ile otrzyma zwrot wszelkich kosztów poniesionych dotychczas w związku z wniesieniem skargi (...), razem [...] zł." Powyższe dowody świadczą o tym, że istotnie, na dzień wniesienia skargi przez Stowarzyszenie, tj. na dzień 17 grudnia 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy G. pozostawał w bezczynności. Tym niemniej, przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie organ przesłał do skarżącego Stowarzyszenia wnioskowaną informację publiczną. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ze względu na cel skargi na bezczynność, której uzasadnieniem jest przerwanie stanu bezczynności organu i związanej z tym kompetencji sądu do zobowiązania organu do podjęcia w zakreślonym terminie działań w sprawie, stwierdzenie przez sąd na dzień podejmowania wyroku ustania bezczynności organu, uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność. Z tego względu Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie uwalniało Sądu od wypowiedzenia się, czy bezczynność organu miała postać rażącego naruszenia prawa. Oceniając w tym zakresie postępowanie Burmistrza G. skład orzekający uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała postaci rażącego naruszenia prawa. Do konstatacji takiej prowadzi ocena okoliczności związanych z powstaniem bezczynności przy udzieleniu informacji publicznej. Organ przygotował i wysłał odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej bez zbędnej zwłoki, kierując ją 9 dnia po uzyskaniu wniosku, omyłkowo na niewłaściwy adres poczty. Adres poczty elektronicznej, na który została wysłana odpowiedź był zbliżony, posiadał właściwą nazwę domenową serwera poczty elektronicznej odbiorcy, a błąd dotyczył jedynie niewłaściwe wskazanego identyfikatora użytkownika; zamiast: "[...]" wpisano "[...]". Wyjaśnienia w tym zakresie udzielone przez organ są przekonujące i wskazują na nieświadomość organu w popełnionej omyłce. Dodatkowo zauważyć należy, że niezwłocznie po otrzymaniu skargi, z której powziął informację o trwaniu w bezczynności, organ ponownie skierował do Stowarzyszenia przygotowaną 14 stycznia 2014 r. odpowiedź, tym razem na właściwy adres poczty elektronicznej. W takich okolicznościach faktycznych Sąd uznał, że bezczynność organu, pomimo długiego czasu jej trwania, nie miała charakteru rażącego. O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi w wys. 100 zł oraz koszty ustanowionego pełnomocnika, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.