II SAB/Sz 52/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-05-29

Skład orzekający: Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie przekazania innej skargi do sądu administracyjnego mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie przekazania innej skargi do sądu administracyjnego nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Obowiązek przekazania skargi przez organ wynika z art. 54 § 2 P.p.s.a. i stanowi czynność procesową w ramach postępowania sądowoadministracyjnego, a nie działanie organu w indywidualnej sprawie wynikającej ze stosunku administracyjnoprawnego, podlegające zaskarżeniu w trybie skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
J. C. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie rozpoznania jego skargi z dnia 5 marca 2015 r., która miała zostać przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając, że skarga J. C. z dnia 5 marca 2015 r. została przekazana do Sądu w dniu 24 marca 2015 r. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie przekazania skargi z dnia [...] r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie postanawia: odrzucić skargę J. C. pismem z dnia 12 marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania Jego skargi z dnia 5 marca 2015 r. adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która to skarga pozostaje bez biegu i odpowiedzi. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi w całości. Organ wyjaśnił, iż skargę J.C. z dnia 5 marca 2015 r. przekazał do Sądu dnia 24 marca 2015r., a Sąd potwierdził jej odebranie w dniu 2 kwietnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika z powyższego unormowania skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Tak więc nie zawsze i nie każde zaniechanie organów administracji publicznej może stanowić podstawę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga wniesiona przez skarżącego należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. J. C. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie przekazania Jego skargi z dnia 5 marca 2015r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Obowiązek przekazania przez organ skargi, wniesionej za jego pośrednictwem, wynika z przepisu art. 54 § 2 P.p.s.a. który stanowi, że organ którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przekazanie skargi jest określoną czynnością procesową w ramach postępowania sądowoadministracyjnego, uruchamiającą jego kolejny etap. W tej sytuacji stwierdzić należy, że przekazanie przez organ skargi do sądu administracyjnego nie mieści się w katalogu aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., nie jest bowiem działaniem organu w indywidualnej sprawie wynikającej ze stosunku administracyjnoprawnego, podjętego w formie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy P.p.s.a. Wobec czego, nieprzekazanie przez organ skargi do sądu, nie może podlegać zaskarżeniu do sądu w ramach skargi na bezczynność. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że skarga J. C. z dnia 5 marca 2015r. wpłynęła do Sądu za pośrednictwem zaskarżonego organu w dniu 2 kwietnia 2015r. i została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Sz 43/15. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło