II SAB/Sz 53/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy J. C. w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie skargi p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi M. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynagrodzenie w wysokości [...], które obejmuje kwotę [...] zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. II SAB/Sz 53/14 odrzucił skargę J.C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie przekazania Jego skargi (pismo z dnia 17 marca 2014 r.) Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. sąd, w ramach prawa pomocy, ustanowił skarżącemu adwokata z urzędu. Wyznaczony z urzędu adwokat M.S., w piśmie z dnia [...], wyraził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi i jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Sąd stwierdził, że wniosek o wynagrodzenie z tytułu udzielonej skarżącemu przez adwokata M.S. pomocy prawnej, jest zasadny, albowiem koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie - równej 50 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 złotych. Koszty te zostały powiększone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą za tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.