II SAB/Sz 54/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 7 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pracę postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), 3) oddalić wniosek o zasądzenie od Wojewody na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z dnia [...] lutego 2022 r. T. Spółka z o.o. w L. reprezentowana przez radcę prawnego, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku z lutego 2021 r. o udzielenie zezwolenia na pracę dla cudzoziemca [...] na terytorium RP. Spółka uiściła należny wpis sądowy od skargi w wysokości [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ domagając się jej oddalenia wskazał, że w dniu [...] lutego 2022 r. cudzoziemka [...] otrzymała decyzję zezwalającą na pobyt czasowy i pracę (decyzję tę przedłożono do akt sprawy). W dniu [...] marca 2022 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej Spółki, w którym ww. oświadczyła, że cofa skargę na bezczynność z uwagi na to, że postępowanie wobec wydania decyzji w dniu [...] lutego 2022 r. stało się bezprzedmiotowe i wnosi o zwrócenie wpisu sądowego oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Argumentując zgłoszone żądania wskazała, że działanie organu, które bezczynność usunęło, należy zakwalifikować jako działanie samokontrolne z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co uzasadnia zwrot poniesionych przez stronę skarżącą kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 ww. ustawy, niezależnie od cofniętej skargi, z uwagi na bezprzedmiotowość dalszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które to orzeczenie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie, wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć. O zwrocie wpisu sądowego od wniesionej skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z kolei wniosek o zasądzenie zwrotu od organu kosztów zastępstwa procesowego będących kosztami postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie. Prawo takie przysługuje bowiem stronie z mocy art. 201 § 1 p.p.s.a jedynie w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a (tzn. w sytuacji uwzględnienia skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli). Tymczasem z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, skoro - jak wynika z akt sprawy - wydana przez organ w dniu [...] lutego 2022 r. decyzja udzielająca zezwolenie na pobyt i pracę rozstrzygała o wniosku cudzoziemca, nie zaś o wniosku złożonym przez skarżącą Spółkę. Skoro na gruncie niniejszej sprawy podstawą do umorzenia postępowania sądowego było cofnięcie skargi, a nie uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli, zatem nie zaistniała przesłanka do zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. Stąd też przedmiotowy wniosek oddalono.