II SAB/Sz 56/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. i A. G. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę A. G. W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) L. G. i A. G. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na uruchomieniu małej elektrowni wodnej przy istniejącym jazie, na rzece [...] , w miejscowości [..] ., gm.[...] . Skarżący wskazali, że pomimo wyznaczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem nr[..] , terminu załatwienia sprawy do dnia [...] r., Wójt Gminy jej nie załatwił, a od tego czasu "nie spróbował cokolwiek pozytywnego w tej sprawie zrobić". Do skargi dołączyli ww. postanowienie organu wyższego stopnia z dnia [...] r., uznające zażalenie L. G. za uzasadnione i wyznaczające organowi pierwszej instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] r. Ponieważ, stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, Sąd w dniu [...] r. przesłał skargę Wójtowi Gminy celem nadania jej biegu. Po zwrocie skargi Sądowi oraz nadesłaniu akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę, zarządzeniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [..] r.), Sąd zobowiązał A. G. do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wystąpieniem ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy , złożył do organu wyższego stopnia zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący A. G. oświadczył, że w przedmiotowej sprawie składał zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem Wójta Gminy , które organ wyższego stopnia uznał za uzasadnione. Na dowód skarżący przesłał w załączeniu potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis zażalenia L. G. z dnia [...] r., kierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z niezałatwieniem w terminie, przez Wójta Gminy , sprawy o wydanie decyzji środowiskowej. Ponadto skarżący dołączył odpis postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] uwzględniające ww. zażalenie L. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi, zobligowany jest ustalić jej dopuszczalność. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "K.p.a."), na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze (art. 17 pkt 1 K.p.a.). Zatem w przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, można wnieść po uprzednim złożeniu zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a., kierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W świetle dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, że wskazany wyżej tryb zażaleniowy został wyczerpany przez L. G., która jak wynika z treści postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [..] kierowała do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie w terminie, przez Wójta Gminy , jej wniosku z dnia [...] r. o wydanie decyzji środowiskowej dotyczącej uruchomienia małej elektrowni wodnej, przy istniejącym jazie na rzece[...] w miejscowości[..] . Brak było natomiast w aktach sprawy dokumentów świadczących o wyczerpaniu tego rodzaju środka zaskarżenia w sprawie przez A. G.. Powyższe skutkowało skierowaniem do skarżącego zobowiązania do wykazania wyczerpania trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a. W odpowiedzi na powyższe, udzielonej w piśmie z dnia [..] r., A. G. oświadczył, że w przedmiotowej sprawie (na bezczynność i przewlekłość organu pierwszej instancji), przed złożeniem skargi kierował zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a dowodem na to miały być dokumenty dołączone do tego pisma. W ocenie Sądu, przedłożone przez skarżącego zażalenie L. G. z dnia r. oraz wskazane wyżej postanowienie Kolegium z dnia [...] r. nie świadczą o tym, że skarżący skorzystał, przed wniesieniem skargi, z przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a., ponieważ dokumenty te nie świadczą o złożeniu podniesionego środka zaskarżenia przez skarżącego, lecz przez jego małżonkę. W sprawie na bezczynność i przewlekłość organu, wymóg wyczerpania środka zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie mógłby zostać uznany za spełniony, jedynie poprzez wykazanie wyczerpania przez skarżącego własnego środka zaskarżenia, nieskuteczne jest w takiej sytuacji powoływanie się na wypełnienie przedmiotowego obowiązku przez inny podmiot. Skarżący przedkładając środek zaskarżenia małżonki nie wykazał, tym samym, że dopełnił wymogu wyczerpania własnego środka zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., co w konsekwencji obliguje sąd do jej odrzucenia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów, Sąd uznał, że skarga A. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł odpowiednio, jak na wstępie.