II SAB/Sz 56/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd A. w S. w przedmiocie wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] stycznia 2022 r. D. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność i przewlekłość "Sądu Apelacyjnego w S." w postępowaniu prowadzonym przez ten Sąd w sprawie o sygn[...], "która została zarejestrowana, ale sąd nie prowadzi żadnych czynności w związku z postępowaniem". W uzasadnieniu skargi wymieniony wskazał między innymi, że sprawa dotyczy rażącego naruszenia prawa w toku postępowania w sprawie o sygn. akt [...], do czego doprowadził Prezes Sądu Rejonowego w W. poprzez sfałszowanie w uzasadnieniu wyroku zeznań kluczowych świadków i okoliczności oraz przytoczenie ich w formie sprzecznej z protokołem. Zdaniem skarżącego, w sprawie doszło do naruszenia zasady bezstronności, co doprowadziło do zaistnienia przesłanki z art. 439 k.p.k. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] marca 2022 r., organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że pod sygnaturą akt [...] zarejestrowany został wniosek D. J. z dnia [...] grudnia 2021 r. (wpływ do Sądu Apelacyjnego w S. w dniu [...] grudnia 2021 r.) o wznowienie postępowania w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W. o sygnaturze akt [...]. Sprawa o sygnaturze akt [...] została zakończona zarządzeniem z dnia [...] lutego 2022 r. (doręczonym skarżącemu w tym samym dniu), którym został poinformowany, że Sąd Apelacyjny w S. po dokonaniu analizy argumentacji przedstawionej we wniosku, nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania z urzędu w sprawie zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] września 2011 r., sygn. akt [...], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. sygn. akt [...] Prezes Sądu Apelacyjnego podkreślił, że treść skargi jednoznacznie wskazuje, że nie dotyczy ona rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. Zwrócił również uwagę, że w sprawie [...] D. J. jest stroną postępowania, wobec czego przysługują mu wszelkie uprawnienia strony, o których mowa w Kodeksie postępowania karnego, w tym między innymi wgląd do akt sprawy, czy składanie wniosków. Stąd też, zdaniem Prezesa Sądu Apelacyjnego, w tej sprawie ustawa o dostępie do informacji publicznej nie ma wobec skarżącego żadnego zastosowania. W świetle powyższych okoliczności niniejsza skarga, jest całkowicie bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Dodatkowo, zgodnie z art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi (...) oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że poza aktami wydawanymi w sprawach indywidualnych (decyzjami administracyjnymi, postanowieniami, aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, sprzeciwami) we właściwości sądu administracyjnego pozostaje także kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Podkreślenia wymaga, że kontrola ta prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w ww. art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., tj. tylko wtedy, gdy organ był obowiązany załatwić sprawę administracyjną poprzez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia (na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (...), a także innych niż określonych w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, a także innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność organu lub przewlekłość postępowania dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego. Tym samym skarga wniesiona w innym przedmiocie niż określony powyżej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych i stanowi przesłankę do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania w sprawie zawisłej przed sądem powszechnym, nie zaś przed organem administracji. Wspomniana skarga nie dotyczy przy tym postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, lecz postępowania w sprawie, w której D. J. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w W. o sygn. [...]. Nie ulega wątpliwości, że przepisy prawa nie przyznają sądom administracyjnym jakichkolwiek uprawnień w zakresie kontrolowania prawidłowości postępowań w sprawach toczących się przed sądami powszechnymi. Jeżeli w sprawie toczącej się w takim postępowaniu doszło do przewlekłości bądź bezczynności, wówczas strona może wywieść skargę na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 75). Jak wynika bowiem z treści art. 1 ust. 1, ustawa ta reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze. Należy przy tym pokreślić, że w wypadku gdy skarga dotyczy postępowania przed sądem okręgowym i apelacyjnym, wówczas właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1b) ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.), zaś jeżeli dotyczy postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym, wówczas właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.). W żadnym z tych przypadków właściwy do rozpoznania skargi nie będzie zatem sąd administracyjny. W konsekwencji, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak było podstaw prawnych do przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej. Z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.