II SAB/Sz 57/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. J.C. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania wniosku. Z uzasadnienia skargi wynika, iż istnieje "zorganizowany układ" Burmistrza i Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, który działa w celu "zemsty i represji" wobec skarżącego. Przedmiotowy "układ" nie dopuszcza do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. o zasiłek celowy i wydaje decyzję "fałszywą i szkalującą dla skarżącego". Jako dowód na zaistniałą sytuację skarżący wskazuje na brak odpowiedzi i rozpoznania jego pism z [...] r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w całości. W uzasadnieniu odpowiedzi wskazał, że w dniu [...] r. J.C. złożył do Burmistrza wniosek o zasiłek celowy na zakup lekarstw. Przedmiotowy wniosek został przekazany do rozpatrzenia Miejsko-Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek do Burmistrza o przyspieszenie rozpoznania sprawy z wniosku z [...] r. o zasiłek celowy. W odpowiedzi, organ oświadczył, że zobowiązał Dyrektora MGOPS do niezwłocznego rozpatrzenia sprawy z wniosku skarżącego. W dniu [...] r. decyzją Dyrektora MGOPS odmówiono skarżącemu przyznania zasiłku celowego z uwagi na to, że skarżący nie wyraził zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego. Jednocześnie, Burmistrz– odnosząc się do zarzutu nierozpoznania wniosków z dnia [...] r., co miało stanowić dowód na istnienie ww. "układu" – wskazał, iż przedmiotowe wnioski dotyczyły odroczenia terminu składania wyjaśnień w MGOPS oraz łącznego rozpoznania trzech decyzji MGOPS z [...] r. o odmowie przyznania zasiłku celowego ze względu na brak możliwości przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. składane do organu wyższego stopnia. Skarga J.C. została złożona na bezczynność Burmistrza, któremu zarzucono niedopuszczenie do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. o zasiłek socjalny i wydanie decyzji "fałszywej i szkalującej dla skarżącego". Jak wynika z akt sprawy, skarga [...] nie została poprzedzona złożeniem zażalenia na bezczynność Burmistrza do organu wyższego stopnia, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Na marginesie, wskazać należy, że, jak wynika z załączonych do odpowiedzi na skargę dokumentów, w sprawie z wniosku skarżącego z dnia [...] r. o zasiłek celowy została wydana w dniu [...] r. decyzja Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, odmawiająca skarżącemu przyznania zasiłku celowego z uwagi na to, że skarżący nie wyraził zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego. Tym samym, stwierdzić należy, że stan bezczynności organu przestał istnieć, przy czym nie ma znaczenia okoliczność, że treść wydanej w dniu [...] r. decyzji, nie jest zgodna z żądaniami strony skarżącej, albowiem sąd administracyjny nie może nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie zobowiązać go do wydania w sprawie decyzji. Jeżeli strona kwestionuje zgodność z prawem podjętego przez organ rozstrzygnięcia, przysługuje jej prawo złożenia odwołania do organu wyższego stopnia, z uprawnienia którego, jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca jednak nie skorzystała. Z tego względu, z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art. 37 k.p.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, gdyż stoi w sprzeczności z treścią art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.