II SAB/Sz 6/24

Dnia 29 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na przewlekłość postępowania Marszałka Województwa w przedmiocie przyznania zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 29 stycznia 2024 r. D. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego w przedmiocie przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu 7 listopada 2023 r. wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych, na zasadach określonych w przepisach o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Dołączona do wniosku dokumentacja nie zwierała potwierdzenia okresów ubezpieczenia, zatrudnienia na własny rachunek, tj. dokumentu U1. Potrzebne informacje organ uzyskał od niemieckiej instytucji właściwej E. grudnia 2023 r., natomiast w dniu 31 stycznia 2024 r. do organu wpłynęła informacja dotycząca okresów zatrudnienia zaliczanych przy przyznawaniu świadczeń dla bezrobotnych. W dniu 27 lutego 2024 r. organ wydał decyzję o przyznaniu skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2024 r. (doręczonym w dniu 20 maja 2024 r.) Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia tj. ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego oraz do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że ponaglenie nie zostało złożone. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu D. S. oświadczyła, że cofa skargę ponieważ decyzja w sprawie zasiłku dla bezrobotnych została już wydana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572) – dalej "kpa" stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37§ 2 kpa ). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37§ 3 kpa). Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Organ przekazuje ponaglenie wraz z niezbędnymi odpisami akt sprawy. Odpisy mogą zostać sporządzone w formie dokumentu elektronicznego. Przekazując ponaglenie, organ jest obowiązany ustosunkować się do niego (art. 37 § 4 kpa). Organ, o którym mowa w § 3, rozpatruje ponaglenie w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania (art. 37 § 5 kpa). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości (art. 37 § 6 kpa). Wniesienie ponaglenia stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od stanowiska zajętego przez właściwy organ, do którego skierowano ponaglenie (por. wyrok WSA z siedzibą w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 kwietnia 2020 r. sygn. akt II SAB/Go 20/20, Legalis nr 2354319). Ponaglenie musi poprzedzać wniesienie skargi i w swej treści zawierać zarzut bezczynności lub prowadzenia postępowania przewlekle. Skarżąca, w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu, nie wykazała, by przed wniesieniem skargi z dnia 29 stycznia 2024 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego wyczerpała środek zaskarżenia w postaci ponaglenia do organu wyższego stopnia. Niedopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, bez uprzedniego złożenia ponaglenia o jakim mowa w art. 37 kpa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5a. Oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi jest natomiast nieskuteczne i nie mogło spowodować umorzenia postępowania sądowego, ponieważ skarga nie została wniesiona skutecznie. Co do zasady merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, czyli jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu oraz został uiszczony wpis sądowy od skargi. Ponieważ przed wniesieniem skargi skarżąca nie złożyła ponaglenia do organu wyższego stopnia, skarga okazała się niedopuszczalna. Z tego względu, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. .