II SAB/Sz 61/10
PostanowienieWSA w Szczecinie2010-11-25
Skład orzekający: Sędzia NSA Elżbieta Makowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wydania przez organ decyzji, co do której pozostawał w bezczynności, po wniesieniu skargi na bezczynność, postępowanie sądowe powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ organ administracji publicznej wydał decyzję, która usunęła stan bezczynności, jeszcze przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowanie sądowe podlega umorzeniu, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w poprzednich punktach, co obejmuje sytuację ustania bezczynności organu po wniesieniu skargi.Stan faktyczny
A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie refundacji kosztów leczenia. Skarżący zarzucił organowi brak merytorycznego rozpatrzenia wniosku i odmowę wydania decyzji, mimo zaleceń Prezesa NFZ. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej umorzenie, wskazując na wydanie decyzji w dniu wniesienia skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie refundacji kosztów leczenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe
W dniu [...]r. (data wpływu do organu) A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
Zarzucana skargą bezczynność polegała na braku merytorycznego rozpatrzenia wniosku z dnia [...]. i nie wydaniu decyzji w przedmiocie refundacji kosztów leczenia [...]. Skarżący wyjaśnił, że organ ten w piśmie z dnia [...]. odmówił wydania decyzji.
Wniesienie skargi do Sądu poprzedziło zażalenie z dnia [...]. do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia złożone w trybie art. 37 § 1 i 2 Kpa.
Skarżący podniósł, że pomimo zalecenia Zastępcy Prezesa NFZ, który nakazał Dyrektorowi Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wydanie decyzji, ten w piśmie z dnia [...]. ponownie odmówił wydania decyzji stwierdzając, że pomiędzy wnioskodawcą a organem NFZ nie istnieje jakikolwiek stosunek administracyjno-prawny.
Zdaniem skarżącego, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...]zobowiązany był do wydania decyzji, co wynika z art. 109 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Skarżący podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, a zatem niewątpliwie łączy go z NFZ stosunek administracyjno-prawny.
Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...]odpowiadając na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 ust. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyjaśnił, że w sprawie wywołanej wnioskiem skarżącego wydał w dniu [...]. decyzję. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył, na dowód wydania decyzji w dniu [...]. kserokopię odwołania A. K. od tej decyzji.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.). kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność
w przypadkach określonych a art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że zarzucany stan bezczynności ustał jeszcze przed przekazaniem Sądowi przez zaskarżony organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Wniosek skarżącego został bowiem rozpatrzony decyzją z dni [...]., a więc w dniu otrzymania przez organ skargi na bezczynność, przy czym decyzja ta weszła do obrotu prawnego z chwilą jej doręczenia stronie (art. 110 Kpa), a więc już po wniesieniu skargi na bezczynność.
W tej sytuacji stan bezczynności organu przestał istnieć przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 – 2 tego przepisu, stało się bezprzedmiotowe.
Do takich innych przyczyn bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu
art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a należy zaliczyć sytuację, gdy po wniesieniu skargi
na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. – organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności (vide uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSA i WSA 2009/4/63).
W związku w zawartym w skardze wnioskiem o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wyjaśnić należy, iż zwrot kosztów postępowania dotyczy kosztów postępowania sądowego.
Umorzenie postępowania sądowo - administracyjnego wobec wydania aktu przez organ, który usunął stan swojej bezczynności w wyniku wniesienia skargi przez stronę oznacza, że przegraną stroną procesu jest ten organ, a zatem skarżącemu przysługiwałby od niego zwrot kosztów postępowania sądowego, o ile koszty takie byłyby poniesione, co jednak nie wystąpiło w niniejszej sprawie. Dlatego Sąd nie rozstrzygał w przedmiocie kosztów, mimo że skarżący w skardze domagał się ich zasądzenia.
Wobec powyższego, należało orzec jak w sentencji postanowienia
na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło