II SAB/Sz 62/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1/ oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2/ ustanowić radcę prawnego. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF R. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od [...] r. przebywa w [..] . Otrzymywane wynagrodzenie z tytułu wykonywanej tam pracy przesyła rodzinie, ponieważ sytuacja materialna jego dzieci ([...] ) jest bardzo trudna. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek alimentacyjny w wysokości [...] zł miesięcznie, a zadłużenie z tego tytułu przekracza kwotę [...] zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Z załączonego zaświadczenia Dyrektora [...] z dnia [..] r. wynika, że skarżący jest zatrudniony odpłatnie i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w kwocie średnio [...] zł brutto, z czego do jego dyspozycji pozostaje kwota ok[...] zł. Nadto Dyrektor wskazał, że skarżący posiada zadłużenie alimentacyjne w wysokości [...] zł oraz inne zajęcia w wysokości [...] zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Przystępując do oceny sytuacji materialnej i możliwości płatniczych skarżącego, w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalną zasadą jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Stosownie bowiem do reguły zawartej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwaną dalej P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd też każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na tun cel. Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy). R. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Oceniając złożony wniosek należy mieć na uwadze, że skarżący obecnie odbywa karę pozbawienia wolności, jest zatrudniony w [...] i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w wysokości ok. [...] zł brutto. Z kwoty tej do jego dyspozycji pozostaje ok. [...] zł, a wszelkie jego potrzeby dotyczące zapewnienia podstawowych warunków do życia pokrywane są z Budżetu Państwa. Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy doszedł do wniosku, że skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe związane z niniejszą skargą, które na obecnym etapie sprawy stanowi wpis sądowy w wysokości [...] zł. Natomiast mając na uwadze całokształt okoliczności należało dojść do wniosku, że środki na wskazanym poziomie nie pozwalają R S. ponieść kosztów profesjonalnej pomocy prawnej bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego, stwierdzić należy, że zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na względzie, w oparciu o przepis art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.