II SAB/Sz 63/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] r. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prokuratora, polegającą na zaniechaniu przez ten organ rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. zawierającego pytanie "Jak, kiedy, sposób załatwiania pism P. J., kto winny przewlekłości załatwienia sprawy, naprawcze środki podjęte, kto jest winny...". Prokurator w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że w dniu [...] r. udzielił wnioskodawcy informacji zgodnie z wnioskiem z dnia [...] r., w terminie wskazanym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 201 r. Nr 112 poz. 1198). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie P. J. zarzuca Prokuratorowi bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] r. zawierającego pytanie na temat czynności podjętych przez Prokuraturę w innych sprawach wnioskodawcy w [...] kwartale [...] r. Mając zatem na uwadze treść żądania, zawartą w wyżej wymienionym wniosku, stwierdzić należy, że skarżący zarzuca Prokuratorowi bezczynność w sprawie prowadzenia postępowania skargowego na podstawie przepisów działu VIII Kpa, tj. art. 227 i następne. Natomiast jak wynika z odpowiedzi na skargę organ udzielił odpowiedzi na powyższe pytania w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Należy zauważyć, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidują trybu kontrolnego w zakresie prowadzonych spraw. W tej sytuacji nie ma podstaw prawnych do uruchomienia dalszego trybu kontrolnego, instancyjnego, również sądowoadministracyjnego. W świetle art. 1 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, co oznacza, że stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne w przypadku, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznych, dostępne są w innym trybie, w oparciu o przepisy innych ustaw. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Analiza przedmiotowej skargi oraz wniosku skarżącego z dnia [...] r. prowadzi do stwierdzenia, że wniosek ten dotyczy informacji o stanie spraw i sposobie ich załatwienia w [...] kwartale [...] r., a zatem uprawnienie P. J. do wyżej wymienionych informacji, jak również prawo do wglądu do akt tych spraw będzie wynikało z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2007 r. Nr 169, poz. 1189 ze zm.), wydanego na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tj. Dz. U 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.). Zgodnie z § 295 w/w rozporządzenia, wpływające do prokuratury skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 i 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) podlegają załatwieniu zgodnie z przepisami działu VIII tego kodeksu oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46). Skargę na czynności lub zachowanie prokuratora lub innego pracownika prokuratury rozpatruje jego przełożony (§ 296 rozporządzenia z dnia 27 sierpnia 2007 r.). W odniesieniu do treści skargi, w szczególności odnośnie żądania ukarania "winnego tego przestępstwa", wyjaśnić należy, że w sprawach skarg na działalność Prokuratora, czy też pracowników tego organu właściwy będzie tryb skargowo-wnioskowy z Działu VIII Kpa. Podobnie prawo do informacji o stanie spraw dotyczącej skargi na działalność Prokuratora, wniesionej w wyżej wskazanym trybie, będzie wynikało z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie skargowe kończy się czynnością faktyczną, czyli zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi lub o odmownym jej załatwieniu. Zawiadomienie to powinien otrzymać skarżący oraz podmioty określone w art. 237 § 2 i 248 § 2 Kpa, co powtarza § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków. Zawiadomienie to nie podlega skardze do sądu administracyjnego. Czynności takie nie mieszczą się bowiem w kategorii czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2004 r., II SA/Wr 3/04, niepublikowane). W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że skoro wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie, to wyłączone jest stosowanie trybu z ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem przedmiotowa skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania w/w wniosku jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a (§ 2). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotowa sprawa nie należy do wskazanych wyżej kategorii. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie postanowienia.