II SAB/Sz 63/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Wojewody Z. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł (słownie[...]) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi J. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Od skargi uiścił wpis sądowy w wysokości [...] zł. Zarządzeniem Sądu z dnia 25 marca 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej i jednocześnie pouczony, że niewykonanie powyższego wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Pismo zawierające powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2022 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 22 akt sądowych). Zakreślony w wezwaniu termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 12 kwietnia 2022 r. (wtorek). W piśmie z dnia 1 kwietnia 2022 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 5 kwietnia 2022r., pełnomocnik złożył oświadczenie w imieniu strony skarżącej, że cofa niniejszą skargę oraz jednocześnie wnosi o zwrot uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić m. in. zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 ww. ustawy). Pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy p.p.s.a.). W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo stanowi skargę, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2022 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem 12 kwietnia 2022r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej z dnia 1 kwietnia 2022r., wyjaśnić należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 60 p.p.s.a., skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zastosowanie powyższego przepisu, prowadzące do rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej biegu (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oświadczenie o cofnięciu skargi, złożone przez pełnomocnika skarżącego, nie mogło odnieść zamierzonego skutku, bowiem wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca nadanie skardze biegu, z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego. Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.