II SAB/Sz 65/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę E. K. pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego przy rozpatrywaniu jej odwołania od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie zasiłku celowego. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwała organ (SKO) do usunięcia naruszenia prawa stosownie do art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – w terminie siedmiodniowym od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu skarżąca złożyła pismo z dnia [...] r., w którym oświadczyła, że złożyła pismo do sądu za pośrednictwem SKO, które przez to uzyskało możliwość zapoznania się ze skargą oraz podjęcia działań w przedmiocie ograniczenia skutków bezczynności, co też nastąpiło bowiem Kolegium wydało decyzję merytoryczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r.,poz. 270) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie wobec ustalenia, że w aktach administracyjnych przekazanych do Sądu brak jest dowodu wyczerpania środków prawnych przed wniesieniem skargi przez skarżącą, Sąd wezwał E. K. do złożenia wyjaśnień w tym przedmiocie, w szczególności czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwała organ (SKO ) do usunięcia naruszenia prawa. Z odpowiedzi udzielonej przez skarżącą pismem z dnia [...] r. wynika, że skarżąca nie poprzedziła złożenia skargi na bezczynność wezwaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa stosownie do powołanego wyżej art. 37 § 1 K.p.a., lecz jedynie złożyła skargę do Sądu za pośrednictwem Kolegium. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżąca przed złożeniem skargi na bezczynność nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż te wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a.). Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w judykaturze wyrażono pogląd zgodnie z którym jedną z "innych" przyczyn niedopuszczalności skargi, o których mowa w powołanym przepisie jest niewyczerpanie środków zaskarżenia /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1993/08, publikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl/. W tej sytuacji należało orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.